محمد مسلمی
بشارت: توصیه شما به جوانان چیست؟ توصیه بنده بیشتر به خود خانوادههاست. اولاً باید طوری قرآن را به بچّهها بشناسانند که آنها علاقه پیدا کنند و نباید ـ خدایی نکرده قرآن فقط برای مجالس ختم یا بهطور کلیشهای ابتدای مراسمات رسمی و مذهبی تلاوت شود. بلکه باید همیشگی، مداوم و همهگیر باشد؛ زیرا قرآن از همه چیز مهمتر است و با درس خواندن و کار و زندگی، هیچ منافاتی ندارد و نکته مهم این است که نباید با زور و دعوا به بچّهها قرآن بیاموزند، همینقدر که مأنوس با قرآن شوند حرکتی است به سوی یادگیری و پیشرفت و نباید هدف این باشد که بچّهها حافظ کل شوند. شاید بچّهای دوست داشته باشد، قاری شود. خب باید برای او اساتید و امکانات قرائت را فراهم کرد. مطلب مهمتر اینکه باید همیشه مثبت نگاه کرد، چرا که آن کودکی که سورهٔ کوچکی حفظ میکند (از لحاظ تعداد آیات) با یک جایزه میتوان او را به ادامه کار تشویق و ترغیب کرد. حال اگر یک روز اشتباه کرد، نباید با او تندی کرد که از اساس کار رنجیده میشود.[۷]
