محمد دلاوری
محمدباقر شاهین کارگردان مستند «ادوارد» در گفتگویی دربارهٔ این مستند گفت:
من مستندساز جنگ هستم و قبل از مستند «ادوارد» در عراق، سوریه و افغانستان فیلمهایی تولید کردم از همین رو همیشه دوست داشتم به جنگ از یک زاویه دیگر نگاه کنم و در مستند «ادوارد» هم تمام تلاشم را کردم که به این فضا نزدیک شوم.
وی با اشاره به اینکه شخصیت اصلی این مستند با نام ادوارد در سال ۵۹ برای وطنش میجنگد اما در حال حاضر شرایط به گونه ای شده است که با همه این سختیها در غربت زندگی میکند، افزود: ادوارد شخصی است که در سال ۵۹ یعنی اوایل جنگ و در حالی که مشغول دفاع از کشور بوده است، اسیر میشود و ۹ سال از عمر خود را در زندانهای عراق سپری میکند و در مدت اسارت فشارهای زیادی را متحمل میشود. او در همین اثنا و در حالی که از سوی همه فراموش شده بود به سازمان مجاهدین خلق میپیوندد و حدود ۱۲ سال هم به لحاظ ایدئولوژی و تفکر اسیر منافقین میشود.
شاهین با اشاره به چگونگی پیدا کردن ادوارد اظهار کرد: من برای اولین بار ادوارد را در برنامه «به عبارت دیگر» بیبیسی مشاهده کردم و از آنجا سرگذشت زندگی اش مرا درگیر کرد. بعد از چند ماه به جشنواره برلین دعوت شدم و تصمیم گرفتم که هر طور شده ردی از او پیدا کنم و بتوانم او را ببینم به همین ترتیب بعد از پرس و جوهایی که با دوستان فیلمساز و خبرنگارم در شهر کلن آلمان داشتم شماره ای از ادوارد پیدا کردم.
این کارگردان ادامه داد: اولین باری که ادوارد را دیدم متوجه شدم که نمیشود این فیلم را با یک سفر و به تنهایی ساخت به همین دلیل ارتباطم را با او بیشتر کردم و در نهایت این کار نزدیک به سه سال طول کشید.
شاهین بیان کرد: با توجه به اینکه ادوارد در آلمان زندگی میکند تمام فیلمبرداری این اثر در کشور آلمان انجام شد و بهطور کلی ما در این فیلم به آسیبهای جنگ همچون مهاجرت، اسارت و… نیز پرداختیم.
وی با اشاره به چگونگی ساخت مستند «ادوارد» توضیح داد: همیشه هنگام ساخت یک اثر سوژههایم جزیی از زندگی من میشوند و اگر این اتفاق نیفتد من شروع به ساخت آن اثر نمیکنم. از همین رو برای اینکه بخواهم نظر مثبت ادوارد را برای ساخت این مستند جلب کنم نزدیک ۲ سال با او گفتگوی اسکایپی میکردم و البته سفرهایی هم به آنجا داشتم.
کارگردان «مالکیه» اضافه کرد: یکی از موضوعات مهمی که در «ادوارد» به آن پرداخته میشود این است که او شخصی از اقلیتهای مذهبی است، مسئله ای که چندین سال است ما آن را فراموش کردهایم و به واسطه همین کم توجهی تاکنون تعدادی از این افراد از کشور مهاجرت کردهاند. برای مثال در حالی که ادوارد یک شخص ارمنی بوده که برای این کشور جنگیده و اسیر شده اما فراموش شده است و همه عوامل دست به دست هم داده که او در برهه ای از زمان عضوی از این سازمان تروریستی شود.
شاهین بیان کرد: ادوارد در حال حاضر در کشور آلمان مشغول انتقال تجربههای تلخ و سخت خود از مجاهدین خلق به دیگران و یک فعال علیه این سازمان در اروپا است ولی او حتی در حال حاضر هم در غربتی شبیه به اسارت زندگی میکند.
وی با اشاره به دلایل ساخته نشدن چنین آثاری در طول این سالها گفت: سینمای مستند سیاسی در این چند ساله در ایران مهجور مانده است چون ما شاهد فیلمهایی بودیم که موضعگیریهای جانبدارانه داشتهاند به همین دلیل کمتر کسی سراغ ساخت چنین آثاری رفته است. نکته دیگری که میتوان به آن اشاره کرد این است که در این سالها فضای کار کارگردانان بسته بوده و نمیتوانستهاند همه چیز را بیان کنند به همین دلیل فکر میکنم مستند «ادوارد» جزو معدود فیلمهایی است که شیوه جدا شدن اعضای گروهک مجاهدین خلق را از طریق زندگی شخصیشان نشان داده است.
شاهین در پایان ضمن تشکر از تمامی عوامل فیلم گفت: عوامل این فیلم خیلی صمیمانه به من کمک کردند به ویژه بابک حیدری که در تدوین و حامد شکیبانیا که به عنوان مشاور پروژه در همه مراحل من را همراهی کردند.[۳]
