پیام دهکردی
فرشاد مهدیپور:ما اکنون در شرایطی قرار داریم که دشمن دهها رسانه برای نشان دادن پیروزیهای ما در قالب شکست و برجسته کردن ضعفها و شکستهای ما دارد. جمهوری اسلامی ایران در حال حاضر در عرصه رسانه، شرایط نابرابری نسبت به دشمن دارد. آنها دائما و با قدرت، برای ایجاد ضعف و پنهان کردن تواناییها ما، تولید محتوا میکنند.
مهدیپور با تأکید بر اینکه در شرایط امروز نباید اجازه دهیم که دشمن پیروزیهای کشور را شکست جلوه دهد و از ضعفهای ما برای تولید محتوای مورد علاقه خود، ایده بگیرد، ادامه داد: اگر در یکی از کشورهای همسایه، احساس ضعف در عملکرد رسانهای میکنیم باید علل و ریشه آن ضعف بررسی شود. باید ببینیم آیا سیاست رسانه ای مناسب داریم یا ایده مناسبی برای انتشار آن، وجود دارد یا نه. در چنین شرایطی، اهمیت مخاطبشناسی، دوچندان میشود. در واقع، ضعف در مخاطبشناسی، نخستین مرحله در شکست رسانه ای محسوب میشود.
معاون مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با تأکید بر انجام پیمایش در مورد مخاطب توسط رایزنان فرهنگی کشورمان، ابراز کرد: باید مشخص شود که از طریق رایزنان فرهنگی ما، کدام طیف از مخاطبان قرار است اقناع شوند یا از فعالیتها و توانمندیهای ما اطلاع داشته باشند. در واقع، باید به این موضوع توجه کنیم که مخاطب مورد نظر رایزن فرهنگی آیا در کشور مقصد قرار دارد یا در داخل کشور. نمیتوان همزمان برای اقناع و اظهار رضایت هر دو طیف، عمل کرد. بنابراین باید جامعه هدف رسانه ای خود را مشخص کنیم.
وی با تأکید بر تعیین زبان ارتباطی مناسب برای انتقال پیام در عرصه دیپلماسی فرهنگی کشور، بیان کرد: در این راستا، آماده ایم تا مجموعه ای از همکاریها را با رایزنان فرهنگی کشورهای همسایه، انجام دهیم. به عنوان مثال، امکان سنجی تشکیل کارگروه رسانه ای با کشورهای همسایه را میتوانیم در دستور کار قرار دهیم. یا اگر لازم باشد، برای همکاری رسانه ای با کشورهای همسایه، با کمک رایزنان فرهنگی، تفاهم نامه همکاری منعقد کنیم.
مهدی پور همچنین پیشنهاد کرد نشستهای تخصصی مرتبط با جشنواره و رویدادهای مطبوعاتی همچون جشنواره ملی مطبوعات یا جشنواره بینالمللی خورشید با کشورهای همسایه در استانهای هم مرز آن کشور، به صورت منظم و مداوم برگزار شود.
معاون مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در این نشست، همچنین درباره فشار دولتهای محلی بر رایزنان فرهنگی برای انتشار مطالبی در رسانههای ایران، گفت: یکی از افتخارات رسانه ای جمهوری اسلامی ایران در این است که ما نظارت پیش از انتشار در عرصه رسانه نداریم. ما به آزادی مطبوعات قائل هستیم و این موضوع نیز، یکی از بخشهای آن است.
به جز خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) و شبکههای صدا و سیما که دولتی و رسمی هستند، مابقی رسانهها، بخش خصوصی محسوب میشوند و با توجه به مستقل بودن این رسانهها، ما نمیتوانیم برای انتشار یا عدم انتشار یک مطلب، به آنها موضوعی را ابلاغ کنیم. بنابراین رایزنان فرهنگی، باید مراقب باشند که تحت تاثیر فشار دولتهای میزبان، در مورد فعالیت رسانههای مستقل در داخل کشور تحت فشار قرار نگیرند.[۱]
