مهدی زمین‌پرداز

بازیگری یک علم به‌شمار می‌آید. متأسفانه اکنون برخورد با بازیگری خیلی ساده‌انگارانه شده است. اکنون شاهدیم همچون درمانگاه‌های پزشکی که در هر محلی یکی دو تا وجود دارد، آموزشگاه‌های بازیگری به شدت زیاد شده است. چون نظارت خوبی روی آنها نمی‌شود و همین سطح توقع را بالا برده است. به طوری که اگر من به آموزشگاه بروم، دوست دارم فردا که بیرون می‌آیم، یک بازیگر حرفه‌ای شده باشم. اکنون وقتی برخی از سریال‌های تلویزیون را می‌بینیم، متوجه سطح بسیار پایین بازیگری در آنها می‌شویم. چرا که با این نگرش که چهره‌های تازه را به تلویزیون وارد کنیم، از بازیگران باتجربه استفاده نمی‌کنند.
بازیگری یعنی تجربه کردن، آموختن و صبور بودن. نمی‌توان یک بازیگر را با حضور در فیلمی قضاوت کرد. من در گذشته نقش شهید حسن باقری را بازی کردم، اما در زندگی شخصی خطاهایی دارم؛ نباید زندگی من را با آن شهید مقایسه کرد. چراکه من مهدی زمین‌پرداز هستم ولی آن عزیز یکی از بزرگان و نخبه‌های جنگ ما بوده که واقعاً روحشان شاد. عده‌ای من را با ایشان مقایسه می‌کنند و می‌گویند چون نقش یک شهید را بازی کردی، نباید خطا کنی. در صورتی که من هم انسانی جایزالخطا هستم و زندگی شخصی خودم را دارم.^[۱]