محمد بکایی (زادهٔ ۱۳۴۵ در تبریز) داستان‌نویس اهل ایران است. کتاب‌هایی همچون «اتاق تاریک»، «گربه ساکن چنار»، «سر پیچی از پیچ های هزارچم» و «مقتل» از جمله آثاری است که از محمد بکایی به چاپ رسیده است.

زندگی و فعالیت تخصصی

او از ۴ سالگی به علّت فشار رژیم و ممنوع‌المنبر شدن پدرش، ناگزیر همراه خانواده، زادگاهش را ترک کرد و ساکن تهران گردید. پس از اتمام دورهٔ دبیرستان و گرفتن دیپلم در سال ۱۳۶۳، وارد دانشکدهٔ زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران شد. چندی بعد از تحصیل در آن‌جا انصراف داد و به علوم حوزوی روی آورد.^[۱]

از سال ۶۰ الی ۷۱ در حوزهٔ علمیّه قم تا پایان دورهٔ سطح را فرا گرفت و از مطالعه و تحقیق در منطق، فلسفه و کلام نیز بی‌بهره نبود. وی از سال ۶۳ تا ۶۷ به‌طور متناوب در جنگ حضور داشت و داستان‌نویسی را با چاپ اولین اثرش در گاهنامهٔ داستان(۶۸) آغاز کرد.^[۲] مدتی مسؤول بخش قصهٔ واحد ادبیات حوزهٔ هنری بود و در کلاس‌های پیک قصه‌نویسی آن مرکز فرهنگی، تئوری داستان را تدریس می‌کرد.^[۳]

در نشریاتی همچون پیام انقلاب، سوره، ادبستان، ادبیات داستانی، کیهان، رسالت، همشهری داستان‌هایی را به چاپ رساند. از سال ۷۲ با هوشنگ گلشیری آشنا شد و در جلسات داستان‌خوانی او حضور مداوم داشت و از سخنانش بهره‌ها جست.

وی در کنار داستان‌نویسی از کار در زمینهٔ سینما و تلویزیون هم غافل نماند. نوشتن فیلم‌نامه، ساخت مستند برای شبکه سحر سیمای برون‌ مرزی و همکاری با شبکه ۳ سیما از فعالیت‌های فرهنگی اوست. او آثار چون: «تجارت»، «نخستین دلاور»، «دورترین گور»، «تپهٔ پونه»، و «مردی از بهشت» را برای کودکان و نوجوانان نوشت. بکایی دستی در نقد هم دارد. او در ماهنامهٔ ادبیات داستانی تحت عنوان «بازتاب اساطیر در آینه‌ها» به نقد اساطیری داستان «آینه» از سیروس شمیسا پرداخت.^[۴]

کتاب

آثار محمد بکایی عبارت است از:^[۵]

• «اتاق تاریک»، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، ۱۳۹۷؛
• «گربه ساکن چنار»، نشر ثالث، ۱۳۹۵؛
• «سر پیچی از پیچ های هزارچم»، نشر ثالث، ۱۳۹۵؛
• «مقتل»، انتشارات سوره مهر؛^[۶]

پانویس