بنیامین بهادری، با نام شناسنامه‌ای وحید بهادری (زادهٔ ۱۸ شهریور ۱۳۶۱ در تهران)، خواننده، آهنگساز و بازیگر ایرانی است که با انتشار آلبوم ۸۵ و قطعاتی چون «خاطره‌ها»، مشهور به «دنیا دیگه مثل تو نداره»، و «لکنت» شناخته شد. بهادری پیش از ورود به موسیقی پاپ، در زمینه نوحه‌خوانی و ساخت آثار مذهبی فعالیت داشت و در سال‌های بعد، علاوه بر انتشار آلبوم و برگزاری کنسرت، بازیگری و اجرای برنامه‌های تصویری را نیز تجربه کرد. همکاری با فرید احمدی در ترانه‌سرایی و با نیما وارسته، پیام شمس و محمد موجرلو در تنظیم، از عوامل اصلی شکل‌گیری آثار او بوده است.

بهادری در خانواده‌ای سنتی رشد کرد و، به روایت خودش، از دوران دبستان به خواندن در برنامه‌های مدرسه و حضور در مجالس روضه علاقه داشت. پیش از شهرت در موسیقی پاپ، در هیئت‌های محلهٔ سلسبیل تهران نوحه می‌خواند و با فرید احمدی برای مداحان ترانه و ملودی می‌ساخت. ویدئوهایی از مداحی بنیامین در کنار حسن خلج نشان از حضور مستمر او در کنار این ذاکر اهل بیت دارد. مجموعهٔ مذهبی ماه مهربون نیز به این دوره متعلق است. او بعدها تأکید کرد که علاقه‌اش به مذهب و مجالس عزاداری، با ورود به موسیقی پاپ از میان نرفته است.

آلبوم ۸۵ در اواخر سال ۱۳۸۴ منتشر شد و نقطهٔ آغاز شهرت عمومی او بود. بهادری گفته است که ابتدا قرار بود آهنگساز این مجموعه باشد و قطعات را خوانندگان دیگری اجرا کنند، اما انتشار غیررسمی نمونه‌های ضبط‌شده با صدای خودش، مسیر کار را تغییر داد. زبان محاوره‌ای ترانه‌ها، تکرار عبارت‌های کوتاه، ملودی‌های به‌یادماندنی و تنظیم‌هایی که بر برجسته‌ماندن کلام و خط ملودی تکیه داشتند، مشخصات این دوره‌اند. در شیوهٔ تولید او و احمدی، ترانه و ملودی گاه هم‌زمان شکل می‌گرفتند؛ ازاین‌رو، هویت آثار حاصل همکاری خواننده و آهنگساز، ترانه‌سرا و تنظیم‌کننده بود.

او در سال ۱۳۸۸ آلبوم ۸۸ را منتشر کرد و سپس اجراهای داخلی و خارجی را گسترش داد. کنسرت‌هایش در آمریکای شمالی و اروپا، مخاطبان فارسی‌زبان خارج از ایران را نیز دربر گرفت. در مهر ۱۳۹۲، اجرای رایگان او در دریاچهٔ شهدای خلیج فارس تهران با عنوان صدمین کنسرتش اعلام شد. در پایان همان سال، آلبوم ۹۳، پس از درگذشت همسرش نسیم حشمتی در سانحهٔ رانندگی، با تقدیم‌نامه‌ای به او و تصویر دخترشان بارانا نیز بر جلد آلبوم انتشار یافت. درگذشت نیما وارسته در سال ۱۳۹۳ نیز پایان یکی از همکاری‌های مهم هنری بهادری بود. بهادری بعدها از فقدان همسر و همکارش به‌عنوان دو اتفاق دشوار یاد کرد که بر ادامه فعالیت گروه تأثیر گذاشته بودند. آلبوم ۹۴ با تنظیم محمد موجرلو در تیر ۱۳۹۴ منتشر شد و، در کنار استقبال بخشی از مخاطبان، با نقدهایی دربارهٔ ترانه‌ها و آهنگسازی مواجه شد. این مجموعه که در استودیوی نیما وارسته و به تهیه‌کنندگی «بنیامین موزیک» تولید شد، آثاری مانند «اشکال»، «تظاهر»، «بارانا»، «مه‌آلود» و «به من اعتماد کن» را دربرمی‌گرفت. بهادری پیش از انتشار، آن را بهترین آلبوم خود توصیف کرده بود؛ بااین‌حال، برخی منتقدان موسیقی درباره کیفیت ترانه‌ها و آهنگسازی آن نظر متفاوتی داشتند. صدور مجوز آلبوم نیز با اختلاف‌نظرهایی در شورای موسیقی همراه شد.

بهادری در کنار خوانندگی، حضور در سینما را نیز تجربه کرد. حضور او در سینما با بازی و خوانندگی در سلام بمبئی، محصول مشترک ایران و هند به کارگردانی قربان محمدپور، در سال ۱۳۹۵ گسترش یافت. پیش از آن، در سال ۱۳۹۳، نماهنگ «چند متر مکعب عشق» با صدای او منتشر شده بود. در سال ۱۴۰۴ نیز نامش در میان بازیگران مجموعه «مو به مو» به کارگردانی پرویز شهبازی قرار گرفت. در رمضان ۱۳۹۸ قرار بود اجرای برنامه «ماه ماه» از شبکه سه را برعهده بگیرد، اما این برنامه پیش از پخش متوقف شد. در نوروز ۱۳۹۹ نیز اجرای نسخه‌ای تغییریافته از ترانه «کودکانه»، مشهور به «بوی عیدی»، در برنامه «دورهمی» با اعتراض شهیار قنبری و اسفندیار منفردزاده، پدیدآورندگان اثر، مواجه شد. بهادری در بهمن ۱۳۹۹ اجرای برنامهٔ اینترنتی میزبان را بر عهده گرفت و در سال ۱۴۰۴ در پادکست فرهنگی رادیو آن و سریال مو به مو حضور یافت.

در وجه فرهنگی و اجتماعی، او بر حفظ پیوند با آیین‌های مذهبی و معرفی مناسبت‌های ایرانی تأکید کرده است؛ از جمله، اجراهای بهمن ۱۳۹۳ خود را با عنوان «هفتهٔ عشق ایرانی» به سپندارمزگان پیوند داد. در فروردین ۱۴۰۵ نیز با حضور در پل طبیعت تهران و خواندن شعری از حافظ، به تهدید حمله به پل‌ها و زیرساخت‌های ایران واکنش نشان داد. کارنامهٔ او نمونه‌ای از هم‌زیستی پاپ عاشقانه، تعلقات مذهبی و فعالیت در بازار موسیقی و رسانه‌های عمومی ایران است؛ هم‌زیستی‌ای که در دوره‌های مختلف، موضوع استقبال، نقد هنری و مناقشهٔ فرهنگی بوده است.

زندگی و آغاز فعالیت

بنیامین بهادری در ۱۸ شهریور ۱۳۶۱ در تهران به دنیا آمد. نام شناسنامه‌ای او وحید بهادری است و فعالیت هنری خود را با نام «بنیامین» ادامه داده است. او در خانواده‌ای سنتی بزرگ شد و از سال‌های کودکی به خوانندگی علاقه نشان داد. به گفته خودش، از دوران دبستان در برنامه‌های مدرسه آواز می‌خواند و در کنار آن، در مجالس روضه و عزاداری حضور داشت.

بهادری پیش از آنکه به‌عنوان خواننده موسیقی پاپ شناخته شود، در هیئت‌های مذهبی فعالیت می‌کرد. او در نشست خبری سال ۱۳۹۴ از هیئتی در محله سلسبیل تهران یاد کرد که در دهه نخست محرم برگزار می‌شد و چند سال در آن نوحه می‌خواند. حسن خلج از مداحانی بود که بهادری در آغاز فعالیت با او همکاری داشت. بهادری بعدها گفت که خلج از نخستین افرادی بود که امکان اجرای آثار مذهبی را برای او فراهم کرد.

آشنایی با فرید احمدی نیز به همین سال‌ها بازمی‌گردد. آن‌ها برای مداحان و مجالس مذهبی ترانه و ملودی می‌ساختند و این همکاری پس از ورود بهادری به موسیقی پاپ ادامه یافت. در سال ۱۳۸۴، مجموعه مذهبی «ماه مهربون» با اشعاری از فرید احمدی درباره امام حسین (ع) و اهل‌بیت منتشر شد. بهادری در گفت‌وگویی دیگر توضیح داده است که سفارش و ساخت بخشی از قطعات محرمی او از سال ۱۳۸۲ آغاز شده بود و برخی نمونه‌های ضبط‌شده بعدها بدون برنامه‌ریزی قبلی‌اش منتشر شدند.

او پس از ورود به موسیقی پاپ نیز ارتباط خود با موسیقی مذهبی را حفظ کرد و در گفت‌وگوهای مختلف، نوحه‌خوانی را بخشی از پیشینه هنری و علاقه شخصی خود دانست.

آلبوم «۸۵» و آغاز شهرت

نخستین آلبوم رسمی بنیامین بهادری با عنوان «۸۵» در اواخر سال ۱۳۸۴ و پیش از نوروز ۱۳۸۵ منتشر شد. این آلبوم با قطعاتی مانند «خاطره‌ها»، «لکنت»، «عاشق شدم»، «بی‌اعتنا»، «من امشب می‌میرم» و «آدم‌آهنی» مورد توجه مخاطبان موسیقی پاپ قرار گرفت. قطعه «خاطره‌ها» به‌ویژه با عبارت «دنیا دیگه مثل تو نداره» شناخته شد و از آثار شاخص آغاز فعالیت او به شمار می‌رود.

بهادری درباره چگونگی شکل‌گیری این آلبوم گفته است که در ابتدا قصد داشت تنها آهنگسازی مجموعه را برعهده داشته باشد. او و همکارانش قطعات را برای خوانندگان دیگر آماده می‌کردند و صدای بهادری فقط برای ضبط نمونه آهنگ‌ها استفاده می‌شد. به روایت خودش، انتشار غیررسمی این نمونه‌ها و واکنش مخاطبان سبب شد خوانندگی مجموعه را نیز برعهده بگیرد.

در تولید آلبوم «۸۵»، فرید احمدی ترانه‌ها را سرود، بنیامین بهادری آهنگسازی کرد و نیما وارسته تنظیم قطعات را انجام داد. همکاری این سه نفر در شکل‌گیری فضای موسیقایی آلبوم نقش داشت. بهادری و احمدی در ساخت برخی آثار، ترانه و ملودی را هم‌زمان پیش می‌بردند و گاهی یک عبارت از شعر با بخشی از ملودی در جریان کار شکل می‌گرفت.

استقبال از آلبوم «۸۵» نام بهادری را در موسیقی پاپ ایران مطرح کرد. این موفقیت باعث شد آثار بعدی او نیز بارها با نخستین آلبومش مقایسه شوند.

سبک موسیقی و شیوه خوانندگی

در آثار آغازین بنیامین بهادری، ترانه و ملودی ارتباط نزدیکی با یکدیگر دارند. او در همکاری با فرید احمدی، گاهی ساخت ملودی را هم‌زمان با سرودن ترانه پیش می‌برد؛ به این صورت که عبارت‌های شعر و جمله‌های موسیقایی در جریان کار تغییر می‌کردند تا با یکدیگر هماهنگ شوند. بهادری در گفت‌وگو با مجله «موسیقی ما» توضیح داده است که این شیوه از روش معمول ساخت آهنگ بر اساس شعری از پیش آماده‌شده متفاوت بود.

ترانه‌های محاوره‌ای، تکرار واژه‌ها و عبارت‌های کوتاه و ملودی‌های ساده از ویژگی‌های شناخته‌شده آثار او، به‌ویژه در آلبوم «۸۵»، هستند. بهادری در گفت‌وگویی درباره این آلبوم گفته است که سادگی تنظیم‌ها انتخابی آگاهانه بوده تا شعر و ملودی بیشتر شنیده شوند.

شیوه خواندن بهادری نیز با بیان عاطفی و گاه بغض‌آلود ترانه‌ها شناخته می‌شود. در یکی از مصاحبه‌هایش، از او درباره حالت بغض‌آلود صدا و شنیده‌شدن نفس‌هایش هنگام خواندن پرسیده شد. بهادری این ویژگی را تا حدی به مضمون اندوهگین برخی ترانه‌ها و تجربه پیشین خود در اجرای آثار مذهبی نسبت داد.

تکرار عبارت‌ها در ترانه‌های او گاهی با نقد نیز همراه بوده است. بهادری در گفت‌وگو با «موسیقی ما» از شیوه ترانه‌سرایی فرید احمدی دفاع کرد، اما در مصاحبه‌ای دیگر پذیرفت که تعداد زیاد قطعات آلبوم «۸۸» از تصمیم‌های مناسب او نبوده است. به گفته او، انتشار شمار زیادی قطعه در یک مجموعه می‌تواند باعث شود بعضی آثار کمتر شنیده شوند یا در ذهن مخاطب نمانند.

تنظیم موسیقی در دوره‌های مختلف فعالیت بهادری برعهده هنرمندانی مانند نیما وارسته، پیام شمس و محمد موجرلو بوده است. همکاری با این تنظیم‌کنندگان در کنار آهنگسازی خود بهادری و ترانه‌های فرید احمدی، به آثار او در هر دوره ویژگی‌های متفاوتی داده است.

آلبوم «۸۸» و گسترش کنسرت‌ها

بنیامین بهادری در سال ۱۳۸۸ دومین آلبوم رسمی خود را با عنوان «۸۸» منتشر کرد. او در این دوره با پیام شمس در زمینه تنظیم موسیقی همکاری داشت و در گفت‌وگوهایش از تفاوت تجربه همکاری با شمس و نیما وارسته سخن گفت.

پس از انتشار دو آلبوم نخست، اجراهای زنده بهادری در ایران و خارج از کشور گسترش یافت. او در کنسرت‌هایش قطعات شناخته‌شده خود را با همراهی گروه نوازندگان اجرا می‌کرد و در گفت‌وگو با «موسیقی ما» از تفاوت فضای اجرای زنده و نسخه‌های استودیویی سخن گفته بود. به اعتقاد او، حضور نوازندگان روی صحنه و ارتباط مستقیم با مخاطبان، حال‌وهوای متفاوتی به قطعات می‌بخشد.

بهادری در کشورهای اروپایی و آمریکای شمالی نیز کنسرت برگزار کرد. رادیوی سوئد در اسفند ۱۳۹۱، هم‌زمان با برگزاری کنسرت او در استکهلم، گفت‌وگویی با این خواننده منتشر کرد و سفر آن سال را دومین حضور او در سوئد معرفی کرد.

حضور بهادری در خارج از ایران گاهی با واکنش‌های سیاسی همراه می‌شد. در سال ۱۳۸۹، اجرای او در لس‌آنجلس با انتقاد برخی رسانه‌های مخالف جمهوری اسلامی روبه‌رو شد. در گزارشی از عصر ایران، به انتقاد تلویزیون «کانال یک» از پیشینه مذهبی بهادری اشاره شده بود. محسن رجب‌پور، مدیر برنامه‌های وقت او، نیز در واکنش به برخی مطالب منتشرشده، انجام مصاحبه با تلویزیون‌های لس‌آنجلسی را تکذیب کرد. در این جریان، ادعاهایی درباره ارتباطات سیاسی و مالی بهادری مطرح شد که شواهد ارائه‌شده در همان گزارش برای تأیید مستقل آن‌ها کافی نبود.

بهادری در مهر ۱۳۹۲ کنسرتی رایگان در کنار دریاچه شهدای خلیج فارس تهران برگزار کرد. او این برنامه را صدمین کنسرت خود معرفی کرد و گفت که می‌خواهد فرصتی برای حضور جمع بیشتری از مخاطبان و اجرای دوباره ترانه‌هایش فراهم کند. این کنسرت با همکاری شهرداری تهران برگزار شد.

درگذشت همسر و انتشار آلبوم «۹۳»

نسیم حشمتی، همسر بنیامین بهادری، در سال ۱۳۹۲ بر اثر سانحه رانندگی درگذشت. این اتفاق با یکی از دوره‌های دشوار زندگی شخصی و حرفه‌ای بهادری هم‌زمان شد. او در ۱۵ اسفند ۱۳۹۲، آلبوم «۹۳» را با تقدیم‌نامه‌ای به یاد همسرش منتشر کرد. تصویر بارانا، دختر آن‌ها، نیز روی جلد آلبوم قرار گرفت.

قطعه «یه خونه» از آثار این دوره بهادری است که با یاد همسرش پیوند دارد. انتشار آلبوم «۹۳» پس از درگذشت نسیم حشمتی و استفاده از تصویر دخترشان روی جلد، بازتابی از شرایط زندگی خانوادگی او در آن سال بود.

در اردیبهشت ۱۳۹۳، نیما وارسته، تنظیم‌کننده و از همکاران نزدیک بهادری، نیز درگذشت. وارسته در شکل‌گیری موسیقی نخستین آلبوم بهادری نقش مهمی داشت و همکاری آن‌ها در سال‌های بعد ادامه یافته بود. بهادری در نشست خبری سال ۱۳۹۴ از درگذشت همسرش و سپس وارسته به‌عنوان دو فقدان پیاپی یاد کرد که ادامه فعالیت گروه را دشوار کرده بودند.

آلبوم «۹۴» و تغییر در همکاری‌های موسیقایی

چهارمین آلبوم رسمی بهادری با عنوان «۹۴» در ۲۴ تیر ۱۳۹۴ منتشر شد. فرید احمدی ترانه‌های این مجموعه را سرود و محمد موجرلو تنظیم قطعات را برعهده داشت. آلبوم در استودیوی نیما وارسته و به تهیه‌کنندگی مجموعه «بنیامین موزیک» تولید شد.

قطعات آلبوم عبارت‌اند از:

• اشکال

• تظاهر

• حواسم به توئه

• دوره‌های عاشقی

• بارانا

• مه‌آلود

• آهنگ شماره چهار

• عاشق مثل ماه

• به من اعتماد کن

بهادری پیش از انتشار «۹۴» آن را بهترین آلبوم خود معرفی کرد. بااین‌حال، واکنش منتقدان به مجموعه یکسان نبود. در مرور سالانه هنرآنلاین، نویسنده گزارش با ارزیابی بهادری موافق نبود و ترانه‌ها و آهنگسازی مجموعه را نقد کرد. در این بررسی، برخی قطعات بیشتر متناسب با سلیقه مخاطبان نوجوان دانسته شده بودند.

انتشار آلبوم «۹۴» همچنین با اختلاف‌نظرهایی در روند دریافت مجوز همراه بود. بهادری در نشست خبری تیر ۱۳۹۴ توضیح داد که شورای موسیقی درباره ارزش فرهنگی آثار و تناسب آن‌ها با سلیقه مخاطبان ایرادهایی مطرح کرده بود، اما در نهایت مجوز انتشار صادر شد. او در همان نشست خواستار حضور نماینده‌ای از موسیقی پاپ در شورای موسیقی شد تا دیدگاه فعالان این حوزه نیز در تصمیم‌گیری‌ها مطرح شود.

فعالیت مذهبی و مناسبت‌های ایرانی

بنیامین بهادری پس از ورود به موسیقی پاپ نیز از علاقه خود به آیین‌های مذهبی سخن گفته است. او در نشستی در خبرگزاری مهر در سال ۱۳۹۱، خواندن برای امام حسین (ع) را برخاسته از علاقه شخصی خود دانست. بهادری در همان نشست از کمبود حمایت دولتی از موسیقی پاپ انتقاد کرد و حمایت مخاطبان و سرمایه‌گذاری بخش خصوصی را از عوامل مؤثر در ادامه فعالیت خوانندگان این حوزه دانست.

بهادری در بهمن ۱۳۹۳، کنسرت‌های خود در لندن و تهران را با عنوان «هفته عشق ایرانی» معرفی کرد. او این نام‌گذاری را به مناسبت سپندارمزگان پیوند داد و در نشست خبری برنامه از اهمیت توجه به آیین‌ها و مناسبت‌های فرهنگی ایران سخن گفت. بهادری معتقد بود می‌توان در کنار مناسبت‌های شناخته‌شده جهانی، آیین‌های ایرانی را نیز در برنامه‌های فرهنگی و هنری معرفی کرد.

او در همان نشست از تأسیس شرکت «بنیامین موزیک» خبر داد و گفت اعضای گروه موسیقی‌اش نیز در این مجموعه سهم دارند. هدف از تشکیل شرکت، سامان‌دهی فعالیت‌های حرفه‌ای و اجرایی گروه اعلام شد.

سینما و فعالیت‌های تصویری

همکاری بنیامین بهادری با سینما ابتدا در زمینه موسیقی و خوانندگی شکل گرفت. در آذر ۱۳۹۳، نماهنگ فیلم «چند متر مکعب عشق» با صدای او رونمایی شد. شعر این قطعه را فرید احمدی سروده بود، بهادری آهنگسازی آن را برعهده داشت و محمد موجرلو تنظیم موسیقی را انجام داد. در اجرای این اثر از سازهایی مانند قیچک، گیتار، گیتار باس و گروه سازهای زهی استفاده شد.

بهادری در سال ۱۳۹۵ با بازی در فیلم «سلام بمبئی» به کارگردانی قربان محمدپور وارد عرصه بازیگری سینما شد. این فیلم که با همکاری سینماگران ایرانی و هندی ساخته شده بود، از ۱۱ آذر ۱۳۹۵ در سینماها به نمایش درآمد. بهادری در کنار محمدرضا گلزار، دیا میرزا و گلشن گروور بازی کرد و دو ترانه فارسی و هندی فیلم را نیز خواند. تهیه‌کنندگی «سلام بمبئی» را جواد نوروزبیگی برعهده داشت.

در سال ۱۴۰۴، نام بنیامین بهادری در میان بازیگران مجموعه «مو به مو» به نویسندگی و کارگردانی پرویز شهبازی و تهیه‌کنندگی مستانه مهاجر قرار گرفت. میرسعید مولویان، هانیه توسلی، الیکا ناصری و حسن معجونی از دیگر بازیگران معرفی‌شده این مجموعه بودند.

اعتراض به بازخوانی ترانه «کودکانه»

در رمضان ۱۳۹۸، ماه ماه به‌عنوان برنامهٔ شبکهٔ سه با اجرای بهادری معرفی شد، اما به پخش نرسید. گزارش‌های آن دوره، توقف برنامه را به تصمیم معاونت سیما دربارهٔ حضور چهره‌های مشهور در حوزه‌ای خارج از تخصصشان نسبت داده‌اند.

در نوروز ۱۳۹۹، اجرای او از صورت تغییریافتهٔ «کودکانه»، مشهور به «بوی عیدی»، در دورهمی مناقشه‌برانگیز شد. شهیار قنبری به تغییر متن ترانه اعتراض کرد و اسفندیار منفردزاده نیز در نامه‌ای، استفاده از شعر و آهنگ را بدون رضایت پدیدآورندگان نقد کرد. موضوع اصلی این اعتراض‌ها، اختیار تغییر و بازاجرای اثر و احترام به حقوق مؤلف بود.

تعبیر «سرقت هنری» در نامهٔ منفردزاده، ادعای اعتراضی اوست؛ گزارش انتشار نامه، به‌خودی‌خود اثبات قضایی این عنوان محسوب نمی‌شود. از منظر فرهنگی، این رخداد مسئلهٔ مسئولیت خواننده و رسانه در بازخوانی آثار متعلق به حافظهٔ عمومی را برجسته کرد.

بهادری در بهمن ۱۳۹۹ اجرای برنامهٔ اینترنتی میزبان را بر عهده گرفت؛ برنامه‌ای که به مناسبت دههٔ فجر، در کانال همراه اول در روبیکا منتشر شد. در سال ۱۴۰۴ نیز در پادکست رادیو آن به گفت‌وگوهای فرهنگی پرداخت؛ گفت‌وگوی او با حامد بهداد دربارهٔ بازی در پیر پسر از نمونه‌های منتشرشدهٔ این فعالیت است.

آثار تازه و واکنش به تهدید زیرساخت‌های ایران

در فهرست انتشارهای دیجیتال بهادری، TL با تاریخ ۲۰۲۴ ثبت شده است. این دوره، در کنار تک‌آهنگ‌ها، ادامهٔ فعالیت او پس از آلبوم‌های شماره‌دار را نشان می‌دهد. تاریخ‌های ثبت‌شدهٔ آلبوم‌های قدیمی در سکوهای دیجیتال، گاه به عرضهٔ مجدد مربوط‌اند و نباید جایگزین تاریخ نخستین انتشار آن‌ها شوند.

در فروردین ۱۴۰۵، بهادری ویدئویی از حضور خود در پل طبیعت تهران منتشر کرد و شعری از حافظ خواند. او این حضور را با واکنش به تهدید حمله به پل‌ها و زیرساخت‌های کشور همراه کرد و از همبستگی با مردم ایران سخن گفت. گزارش ۱۸ فروردین پرسون، به نقل از مهر، متن سخنان و حضور نمادین او را ثبت کرده است.

این اقدام، نمونه‌ای روشن از موضع عمومی او دربارهٔ حفظ ایران و زیرساخت‌های زندگی مردم است. دامنهٔ استناد آن نیز همان رخداد و سخنان منتشرشده است؛ از آن نمی‌توان مجموعه‌ای از مواضع سیاسی اعلام‌نشده را نتیجه گرفت.

آثار و همکاری‌های منتخب

آلبوم‌ها