احسان خواجه امیری (زاده ۷ آبان ۱۳۶۳ در تهران) آهنگساز، نوازنده، خواننده و از چهرههای سرشناس موسیقی پاپ ایران در دهههای اخیر است.
او فرزند ایرج خواجه امیری خواننده مشهور ایرانی است و به همین واسطه از خردسالی آموزش موسیقی را آغاز کرده و در کودکی با سازهای سنتور، ویولن و پیانو آشنا شد. عمده تمرکز خواجه امیری در سالهای ابتدایی فعالیت هنری بر ساخت موسیقی بیکلام متمرکز بود که بخشی از این مجموعه آثار در آلبوم «خاطرات زندگی» جمعآوری و عرضه شد. پس از آن و در ۱۷ سالگی هم آلبوم «من و بابا» را تولید و عرضه کرد که بیشتر به واسطه حضور ایرج خواجه امیری مورد توجه قرار گرفت. او به خصوص در آثار ابتدایی خود از تسلط بر آواز ایرانی نیز بهره میبرد و قطعاتی را با الهامگیری از تصنیفهای موسیقی سنتی اجرا و عرضه کرد.
نقطه عطف فعالیت هنری خواجه امیری در عرصه خوانندگی قطعه «هرچی آرزوی خوبه مال تو» در سال ۱۳۸۴ بود که برای سریال «غریبانه» خوانده شد و مورد توجه بسیاری از مخاطبان تلویزیون قرار گرفت. پس از آن نیز خواجه امیری با اجرای قطعه «باور نمیکنم» جایگاه خود را در میان مخاطبان تثبیت کرد و به یکی از چهرههای مورد توجه موسیقی پاپ در دهه ۸۰ تبدیل شد.
خواجه امیری پس از آن با آلبومهای «برای اولین بار»، «سلام آخر»، «یه خاطره از فردا»، «عاشقانهها»، «۳۰ سالگی» و تیتراژخوانی سریالهایی چون مثل هیچکس، میوه ممنوعه، نابرده رنج و… توانست فعالیت خود را در سطح موسیقی پاپ کشور پیش ببرد.
موسیقی احسان خواجهامیری عمدتاً بر بستر پاپ ارکسترال و ملودیهای عاطفی استوار است. در محور کلام، کارنامه او با حساسیت در گزینش اشعار، پرهیز از ادبیات نازل و جریانهای کلامی بازاری و تمرکز بر ترانههای سالم عاشقانه و اجتماعی شناخته میشود. در کنار این مسیر، تولید آثاری با مضامین آیینی، مهدوی و دفاع مقدس نظیر «کاغذ»، «شهید»، «حس غریب» و «من عاشق» نیز بخش دیگری از خط سیر موسیقایی او را شکل میدهد.
خواجهامیری در سالهای بعد فعالیت خود را با انتشار آلبومهایی چون «پاییز، تنهایی» (۱۳۹۳)، «سیسالگی» (۱۳۹۵) و «شهر دیوونه» (۱۳۹۷) ادامه داد. هرچند دامنه اقبال تجاری و همهگیری این آثار نسبت به آلبومهای دوره نخست فعالیت او (نظیر «عاشقانهها» و «برای اولین بار») با نوسان همراه بود، اما موفقیتهای رسمی کارنامه او را تثبیت کرد؛ از جمله آلبومهای «پاییز، تنهایی» و «سیسالگی» در دورههای سوم و چهارم جشن سالانه «موسیقی ما» موفق به دریافت تندیس طلایی بهترین آلبوم پاپ از نگاه مخاطبان شدند. همچنین قطعه «سیسالگی»—که به مناسبت تولد فرزندش تولید شد—بهعنوان یکی از پرمخاطبترین ترانههای این دوره شناخته شد.
در ارزیابیهای فنی منتقدان، خواجهامیری از جمله خوانندگان باکیفیت و متکی بر تکنیک آوازی در موسیقی پاپ پس از انقلاب دستهبندی میشود که توانسته میان پسند مخاطب عام و معیارهای موسیقایی توازن برقرار کند؛ ویژگیای که در سلامت کلام، پرهیز از ادبیات بازاری و ثبات حرفهای تجلی یافته است. علاوه بر این، در عرصه موسیقی تلویزیونی نیز آثار او در زمره ماندگارترینها ثبت شده است؛ قطعاتی چون «نابرده رنج» و «آوای باران» در نظرسنجیهای رسمی رسانه ملی (نظیر جشنوارههای تلویزیونی «سه ستاره» و «ساعت ۲۵») عناوین برترین تیتراژهای سیما را بهدست آوردهاند.

میوه ممنوعه
تیتراژ سریال میوه ممنوعه

نابرده رنج
تیتراژ سریال نابرده رنج
زندگی و تحصیلات
احسان خواجهامیری در خانوادهای هنری رشد کرد. او از کودکی با موسیقی آشنا شد و نواختن سازهایی چون پیانو و گیتار را آموخت. تحصیلات دانشگاهی خود را در رشتهٔ مهندسی کامپیوتر ادامه داد، اما علاقهٔ اصلیاش همواره موسیقی بود.
فعالیت هنری
احسان خواجهامیری فعالیت هنری خود را با ساخت موسیقی برای مجموعهای مستند آغاز کرد؛ آثاری که بیشتر بهصورت بیکلام ساخته میشدند. در همان دوران، شاخصترین کار او آهنگسازی آلبوم خاطرات زندگی برای پدرش، ایرج، بود. وی در آن سالها به آزمودن سازهای مختلف علاقه داشت، اما هیچیک را بهطور کامل فرا نگرفت، چرا که هدف اصلیاش آهنگسازی بود.
احسان در ابتدا قصدی برای خوانندگی نداشت و ورودش به این حوزه را بیشتر بهعنوان تجربهای تفننی میدید. در ۱۷ سالگی نخستین آلبوم خود با عنوان من و بابا را منتشر کرد؛ اثری مشترک با پدرش ایرج که با استقبال خوبی مواجه شد. او بعدها موفقیت این آلبوم را تا حد زیادی حاصل حضور و نام پدرش دانست.
در ۱۹ سالگی، به پیشنهاد قاسم جعفری برای اجرای تیتراژ سریال غریبانه انتخاب شد. ترانهٔ «هر چی آرزوی خوبه...» که برای این مجموعه خواند، بهسرعت محبوب شد و جایگاه او را در میان خوانندگان جوان آن زمان تثبیت کرد.
او با ترانهسرایان و آهنگسازان برجستهای همچون روزبه بمانی، محسن یگانه، زانیار خسروی و علیرضا افکاری همکاری داشته است. همکاری مداوم او با روزبه بمانی در خلق ترانههای پرمفهوم و شاعرانه، نقشی مهم در موفقیت آثارش ایفا کرده است. احسان خواجهامیری از خوانندگان پرکار در زمینهٔ اجرای زنده است. کنسرتهای متعدد او در ایران و خارج از کشور (بهویژه در اروپا و آمریکا) با استقبال گسترده برگزار شدهاند.
منتقدان موسیقی، خواجهامیری را یکی از خوانندگان جدی و تکنیکی پاپ ایران میدانند که توانسته میان موسیقی عامهپسند و قطعات هنری تعادل برقرار کند. برخی منتقدان معتقدند پایداری او در حفظ کیفیت آثار، دلیل اصلی ماندگاریاش در موسیقی پاپ ایران است.
آلبومها
برای اولین بار (۱۳۸۴)
سلام آخر (۱۳۸۶)
فصل تازه (۱۳۸۷)
یه خاطره از فردا (۱۳۸۹)
عاشقانهها (۱۳۹۱)
پاییز، تنهایی (۱۳۹۳)
۳۰ سالگی (۱۳۹۵)
شهر دیوونه (۱۳۹۷)
این روزها (۱۴۰۳)
جوایز و افتخارات
سال | عنوان جایزه / رویداد | اثر یا موضوع مربوط | نوع جایزه / بخش |
|---|---|---|---|
۱۳۹۱ | اولین دورهٔ جشنوارهٔ موسیقی ما | آلبوم «عاشقانهها» | برندهٔ تندیس بهترین آلبوم موسیقی پاپ – بخش کارشناسی |
۱۳۹۱ | اولین دورهٔ جشنوارهٔ موسیقی ما | اجرای زندهٔ مشترک با محسن یگانه | برندهٔ تندیس بهترین اجرای زندهٔ موسیقی پاپ – بخش کارشناسی |
۱۳۹۲ | برنامهٔ «ساعت بیست و پنج» | تیتراژ سریال «نابرده رنج» | برندهٔ جایزهٔ بهترین تیتراژ تاریخ صدا و سیما از نظر مردم |
۱۳۹۲ | دومین دورهٔ جشنوارهٔ موسیقی ما | قطعهٔ «تاوان» | برندهٔ تندیس بهترین قطعهٔ پاپ خارج از آلبوم – بخش کارشناسی |
۱۳۹۳ | سومین دورهٔ جشنوارهٔ موسیقی ما | آلبوم «پاییز، تنهایی» | برندهٔ تندیس بهترین آلبوم موسیقی پاپ – بخش مردمی |
۱۳۹۳ | برنامهٔ «سه ستاره» | تیتراژ سریال «آوای باران» | برندهٔ جایزهٔ مردمی بهترین ترانهٔ تیتراژ سال |
۱۳۹۵ | برنامهٔ «سه ستاره» | تیتراژ پایانی برنامهٔ «ماه عسل» | برندهٔ جایزهٔ مردمی بهترین ترانهٔ تیتراژ سال |
۱۳۹۶ | چهارمین جشنوارهٔ جام جم | ترانهٔ تیتراژ «هشت و نیم دقیقه» | برندهٔ جایزهٔ بهترین ترانهٔ تیتراژ |
۱۳۹۶ | چهارمین دورهٔ جشنوارهٔ موسیقی ما | آلبوم «۳۰ سالگی» | برندهٔ تندیس بهترین آلبوم موسیقی پاپ – بخش مردمی |
