به گزارش خبرنگار ایسنا، حمید هیراد دربارهٔ وضعیت سلامتی خود گفت:
شروع بیماری من از سال ۹۵ بود و چیزی نیست که قابل درمان باشد. تا امروز هم نسبت به ذات بیماری پستی‌ها و بلندی‌های خود را داشته‌ام. یک دوره آرام بوده، یک دوره نه. بستگی به شرایط محیطی من دارد؛ آلودگی و استرس و …. از سال ۹۵ هنوز تحت درمان هستم ولی ذات این بیماری که دارم ژنتیکی است و همیشه باید مانند یک کودک مراقب آن باشم. در همه مدتی که گذشته بالاترین چیزی که به من روحیه داده شغلم بوده است و فکر می‌کنم اگر روزی آن را کنار بگذارم اتفاق بدی برایم خواهد افتاد. او ادامه داد:
همه کارهایم را قلبی دنبال کرده‌ام؛ زیرا هنر اصلاً جای منطق ندارد. در کشور ما هم با توجه به شرایطی که هست بیشترین فشارها برای موسیقی است ولی کسی از ما هیچ سراغی نگرفت، با این حال اعتراضی نداشتیم. اما وقتی که من موزیسین ببینم که یک نوازنده سازش را به فروش گذاشته از درون تخریب می‌شوم، شاید مردم عادی ببینند و بگویند که یک ساز را می‌فروشد اما او زندگی‌اش را فروخته است.
در اینجا ما برای هدفمان با همه وجود می‌جنگیم ولی وقتی به نزدیک شدن آن می‌رسیم، اتفاقی می‌افتد که همه چیز خراب می‌شود و به جایی می‌رسیم که خود من می‌گویم اصلاً چرا باید بخوانم؟ ولی با این وجود من این کار را انتخاب کرده‌ام و عاشق آن هستم. شغلم خوانندگی است و مثل همه مردم زندگی می‌کنم. این بیماری در حال درمان است. چیزی نیست که درمان پذیر نباشد ولی عمر، دیگر دست من نیست.