امیر تاجیک دربارهٔ هنر موسیقی و نگاه متفاوت به موسیقی در کشور می‌گوید:
هیچ هنری مثل موسیقی مردم را شاد نمی‌کند. کشورهای مختلف به این نکته واقف هستند و به همین دلیل نگاه ویژه‌ای به موسیقی دارند اما در کشور ما، از سویی از موسیقی استفاده می‌شود و از سوی دیگر، موسیقی مورد منع قرار می‌گیرد. این دوگانگی می‌بایست رفع گردد و این هنر به‌طور گسترده در جامعه تسری یابد. من حتی طرحی نوشته بودم و به وزارت ارشاد ارائه دادم مبنی بر اینکه این وزارتخانه، با خواننده‌ها قرارداد منعقد کند. خودش بانی شود برای کنسرت؛ خودش بانی شود برای بلیت فروشی؛ به عبارت دیگر، خود وزارت ارشاد کنسرت‌گذار باشد و دست یک سری واسطه‌ها و دست‌های پشت پرده از این ماجرا کوتاه شود. وزارتخانه از این طریق می‌تواند حتی درآمدزایی هم داشته باشد. بدین شکل هم درآمدزایی صورت گرفته و هم هنرمند واقعی و هنرش مهجور نمی‌مانند. مشکلاتی که گاهی بین تهیه‌کنندگان موسیقی و خواننده پیش می‌آید و در بلیت فروشی و… به مشکل می‌خورند نیز ناشی از همین قضیه است و اگر وزارت ارشاد کنسرت‌گذار باشد، چنین مشکلاتی را در آینده نخواهیم داشت. جذب مخاطب نیازمند شکلک و فیگور و ظاهر نیست. تعداد افرادی که برای تفریح به کنسرت می‌آیند و المان‌های ظاهری جذبشان کرده، اندک است. غالب افراد عموماً علاقمندان حوزه موسیقی هستند و آنها را با فیگور و شکلک نمی‌توان نگه داشت! باید هنر و کیفیت معیار باشد اما متأسفانه گاهی دیده می‌شود که ارتباطات و روابط جای آن را گرفته است.^[۳]