جشنواره فیلم دانشگاه تهران

جشنواره فیلم دانشگاه تهران
	پوستر نخستین دوره جشنواره فیلم دانشگاه تهران
توصیف	جشنواره‌ای سینمایی که توسط دانشگاه تهران برگزار می‌شود
محل برگزاری	تالار شهید آوینی دانشگاه تهران
مکان	تهران
کشور	ایران
میزبان	دانشگاه تهران
وضعیت	فعال
بنیان‌گذار	دانشگاه تهران
نخستین جایزه	۱۳۸۹

جشنواره فیلم دانشگاه تهران جشنواره‌ای سینمایی است که به صورت دوره‌ای در دانشگاه تهران برگزار می‌شود. این جشنواره با تمرکز بر آثار دانشجویی و فارغ‌التحصیلان رشته سینما، بستری برای نمایش، نقد و بررسی فیلم‌های کوتاه و نیمه‌بلند فراهم می‌کند.

اولین دوره این جشنواره در سال ۱۳۸۹ برگزار شد و از آن زمان تاکنون، به عنوان یکی از رویدادهای مهم سینمایی در میان دانشجویان و علاقه‌مندان به سینما شناخته می‌شود. این جشنواره با همکاری دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا، انجمن سینمای دانشگاه تهران و ادارهٔ امور فرهنگی و اجتماعی دانشگاه تهران برگزار می‌شود و محل برگزاری آن تالار آوینی دانشگاه تهران است.

فیلم‌های آهستگی، کنار این راه‌ها، سایه‌ها، زنان و عشق و شب‌خوانی از آثار برتر این جشنواره بوده‌اند.

تاریخچه

ایده برگزاری جشنواره فیلم در دانشگاه تهران با هدف ایجاد فضایی برای تبادل اندیشه و تجربه بین دانشجویان سینما شکل گرفت. اولین دوره این جشنواره در سال ۱۳۸۹ با همکاری دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا، انجمن سینمای دانشگاه تهران و اداره امور فرهنگی و اجتماعی دانشگاه تهران برگزار شد. تالار آوینی دانشگاه تهران به عنوان محل اصلی برگزاری جشنواره انتخاب شد و از آن زمان تاکنون، میزبان نمایش فیلم‌ها، برگزاری نشست‌ها و کارگاه‌های آموزشی بوده است.

در اولین دوره جشنواره، تمرکز اصلی بر نمایش آثار فارغ‌التحصیلان کارشناسی ارشد رشته سینمای دانشگاه تهران بود. این فیلم‌ها شامل آثار داستانی، تجربی و مستند تجربی بودند و در بخش‌های مختلف به رقابت پرداختند. با گذشت زمان و برگزاری دوره‌های بعدی، جشنواره دامنه فعالیت خود را گسترش داد و پذیرای آثار دانشجویان سایر دانشگاه‌ها و نیز فیلمسازان جوان شد.^[۱]

اهداف

جشنواره فیلم دانشگاه تهران اهداف متعددی را دنبال می‌کند که از جمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

حمایت از سینمای دانشجویی: جشنواره تلاش می‌کند با فراهم کردن بستری مناسب برای نمایش و نقد آثار دانشجویی، به رشد و توسعه این بخش از سینما کمک کند.
ایجاد فرصت برای تبادل تجربه: جشنواره فرصتی را برای دانشجویان و فیلمسازان جوان فراهم می‌کند تا با یکدیگر در ارتباط باشند، تجربیات خود را به اشتراک بگذارند و از یکدیگر بیاموزند.
ارتقاء سطح دانش سینمایی: برگزاری نشست‌ها، کارگاه‌های آموزشی و نمایش فیلم‌های برگزیده، به ارتقاء سطح دانش سینمایی شرکت‌کنندگان و علاقه‌مندان کمک می‌کند.
شناسایی استعدادهای جوان: جشنواره به عنوان سکویی برای شناسایی و معرفی استعدادهای جوان در عرصه فیلمسازی عمل می‌کند.
ایجاد فضای نقد و بررسی: جشنواره با برگزاری جلسات نقد و بررسی فیلم‌ها، فضایی را برای گفت‌وگو و تبادل نظر در مورد مسائل سینمایی فراهم می‌کند.

بخش‌های جشنواره

جشنواره فیلم دانشگاه تهران معمولاً شامل بخش‌های مختلفی است که هر کدام به نوع خاصی از فیلم‌ها اختصاص دارند. این بخش‌ها ممکن است در هر دوره تغییر کنند، اما به طور کلی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

بخش مسابقه: این بخش به نمایش فیلم‌های کوتاه و نیمه‌بلند دانشجویی اختصاص دارد که برای دریافت جوایز جشنواره به رقابت می‌پردازند.
بخش جنبی: این بخش شامل نمایش فیلم‌های غیررقابتی، مرور آثار فیلمسازان برجسته، نمایش فیلم‌های خارجی و برگزاری برنامه‌های ویژه است.
بخش کارگاه‌ها و نشست‌ها: در این بخش، کارگاه‌های آموزشی و نشست‌های تخصصی با حضور اساتید و متخصصان سینما برگزار می‌شود.^[۲]

دوره‌ها

اولین دوره

در اولین دورهٔ این جشنواره تعداد زیادی فیلم کوتاه و نیمه بلند به نمایش درآمدند که همگی آن‌ها ساختة فارغ‌التحصیلان کارشناسی ارشد رشتهٔ سینمای دانشگاه تهران بودند. این فیلم‌ها شامل فیلم‌های داستانی، تجربی و مستند تجربی بودند. اولین دورهٔ این جشنواره تنها در حوزهٔ کارگردانی برگزار شد. سه فیلمساز، تندیس بهترین کارگردانان این جشنواره را دریافت کردند که شامل علیرضا کاظمی‌پور برای فیلم «آهستگی»، ایمان بهروزی برای فیلم «کنار این راه‌ها» و فرزین کمالی‌نیا برای فیلم «سایه‌ها» بودند. دو فیلمساز نیز تقدیرنامه دریافت کردند. لاله ایجادی برای فیلم «نان و عشق» و عطیه عطارزاده برای فیلم «شب‌خوانی» موفق به دریافت تقدیرنامهٔ جشنواره فیلم دانشگاه تهران شدند. هیئت داوران اولین دوره شامل دکتر احمد الستی، دکتر محمد باقر قهرمانی، فریدون علیاری، استاد میر ولی‌الله مدنی و سیاوش محسنی بود. سمت دبیر جشنواره به فریدون علیاری و دبیر اجرایی جشنواره به مقداد جعفرزاده تعلق داشت.