تربیت ولایی (کتاب)
| تاریخپژوه، نویسنده، استاد دانشگاه | |
![]() | |
| نام تولد | محمد رسول جعفریان |
|---|---|
| زمینه فعالیت | تاریخ اسلام، تاریخ تشیع، مطالعات دینی |
| ملیت | ایرانی |
| تاریخ تولد | ۹ تیر ۱۳۴۳ (۶۲ سال) |
| محل تولد | خوراسگان، استان اصفهان |
| محل زندگی | قم / تهران |
| نام دیگر | حجتالاسلام و المسلمین رسول جعفریان |
| پیشه | تاریخپژوه، نویسنده، استاد دانشگاه |
| سالهای فعالیت | حدود ۱۳۶۰ تاکنون |
| شروع فعالیت | تقریباً اوایل دههٔ ۱۳۶۰ |
| تحصیلات | حوزه علمیه، دانشآموخته مطالعات تاریخی |
| دانشگاه | دانشگاه تهران، سایر موسسات دانشگاهی |
| جوایز | کتاب سال جمهوری اسلامی ایران و فارابی و جایزه جلال آل احمد |
| آثار | بالغ بر ۱۴۰ اثر تألیفی و ترجمهای در تاریخ اسلام، تشیع، دوره صفویه. • اطلس شیعه |
| آدرس اینستاگرام | رسول جعفریان |
| وبگاه | https://www.rasul-jafarian.com |




رسول جعفریان (زاده ۹ تیر ۱۳۴۳ خوراسگان) روحانی و پژوهشگر تاریخ اسلام، تشیع و ایران است. وی استاد گروه تاریخ دانشگاه تهران و رئیس کتابخانه تخصصی تاریخ اسلام و ایران بوده و سابقه ریاست بر کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران و کتابخانه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی را نیز دارد.
جعفریان که از سال ۱۳۵۵ وارد حوزه علمیه در قم شد، از سال ۱۳۷۹ به عضویت هیئت علمی در پژوهشگاه حوزه و دانشگاه درآمد و از سال ۱۳۸۵ در گروه تاریخ دانشکده ادبیات دانشگاه تهران به تدریس ادامه داد. او در سال ۱۳۹۷ با رأی اعضای مجمع عمومی، به عضویت پیوسته فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران درآمد. او تاکنون بخاطر تالیفات متعدد خود که اغلب در حوزه تاریخ هستند، جوایز کتاب سال جمهوری اسلامی و فارابی را برده است.
سه حوزه تاریخ سیاسی صدر اسلام، تاریخ تشیع و تاریخ صفوی مقاطعی است که وی بر این دورهها تسلط دارد. کتابهایی چون تاریخ سیاسی اسلام، تاریخ تشیع در ایران، اطلس شیعه و نیز فرهنگ و سیاست روزگار صفوی از جمله کارهایی است که در این حوزهها منتشر کرده است.
جعفریان علاوه بر آثار تألیفی و تحقیقی، کارشناس دینی و تاریخی سریالهایی چون امام علی(ع) و مختارنامه نیز بوده و همچنین در سالهای اخیر، در عرصه فضای مجازی فعالیتهای گستردهای داشته و دارد. او از مدافعین توسعه و ترویج نشر دیجیتال و آنلاین شدن کتاب و کتابخانههاست.
رسول جعفریان ۹ تیر ۱۳۴۳ در خوراسگان اصفهان بهدنیا آمد.[۱] دوره ابتدایی را در زادگاهش گذراند و برای ادامه تحصیل در دوره راهنمایی به اصفهان رفت.[۲] او در سال ۱۳۵۵ برای تحصیل علوم دینی به مدرسه علمیه ذوالفقار اصفهان رفته و دروس مدرسه را بهصورت شبانه ادامه داد.[۳] بعد از دوسال، حوزه علمیه قم را برای ادامه تحصیل انتخاب کرد.[۴] پس از ورود به قم در مدرسه خان و مدرسه رسالت به تحصیل پرداخت و از محضر اساتیدی همچون عبدالله جوادی آملی، محمدتقی مصباح یزدی، حسن ممدوحی، محمدعلی گرامی و نیز سید جعفر مرتضی عاملی بهره برد.[۵] سال ۱۳۶۰ با مؤسسه در راه حق تحت اشراف مصباح یزدی و آثار وی آشنا شده و در کلاسها و دوره آموزشی آن مؤسسه شرکت کرد.[۶] وی آغاز مطالعات تاریخی خود را ازسال ۱۳۶۱ میداند و انتشار اولین اثرش با عنوان «پیش درآمدی بر شناخت تاریخ اسلام» را در سال ۱۳۶۴ عنوان میکند.[۷]
به اذعان خودش پس از بازگشایی دانشگاهها از سال ۱۳۶۲ به تدریس دروس معارف در دانشگاهها پرداخته است.[۸]
برخی جعفریان را از جمله افرادی شناختهشده در عرصه فضای مجازی میدانند.[۲۴] وی گفتگوهای زنده در فضای مجازی برگزار کرده است.[۲۵] جعفریان در کنار نشر آثار مکتوب، مدافع نشر دیجیتال[۲۶] و همچنین تشویق و ترویجکننده آنلاین شدن کتاب و کتابخانههاست.[۲۷]
جعفریان نویسنده پر اثری است و تاکنون آثار فراوانی از وی به چاپ رسیده که بالغ بر ۱۴۰ کتاب و مقاله تألیفی و ترجمه است[۲۸] و برخی از آثارش بهعنوان کتاب درسی رشته تاریخ تدریس میشود.[۲۹]
برخی با توجه به آثار جعفریان و پر رنگ بودن مذهب شیعه در آثار او، سیر و روش مطالعات تاریخی وی را مذهب شیعه و ریشههای تفکر آن در بستر تاریخ تا سدههای اخیر دانستهاند.[۳۰]
عمده پژوهشهای جعفریان را میتوان در سه حوزه تاریخ سیاسی صدر اسلام، تاریخ تشیع و تاریخ دوره صفویه دانست اما آثار او تنها در این حوزهها خلاصه نمیشود.[۳۱] بهصورت کلی میتوان حوزههای دانشی زیر را مورد توجه وی دانست:
در بهار سال ۱۴۰۲ش حامد زارع مجموعه مصاحبههای خود را با رسول جعفریان در قالب کتاب الکترونیک «چشم روز» منتشر کرد.[۵۷] این اثر در چهار فصل شامل زندگینامه، نقدنامه (آسیبشناسی تمدن اسلامی، نقادی جریان علم در ایران، اسلامیسازی علوم انسانی، نگاهی انتقادی به دانشگاه، آیندهشناسی کتاب و کتابخانه، دیجیتالسازی علوم انسانی)، کارنامه (تاریخ و اندیشه صفوی و ادبیات پژوهشی حج) و تاریخنامه (حوزههای علمیه تشیع و فرقهگرایی و سلفیگرایی) منتشر شده است.[۵۸]
یکی از دیدگاههای جعفریان، ضرورت خروج از نگاه جانبدارانه و متأثر از فضای سیاسی اجتماعی به تاریخ اسلام است.[۶۴] از نگاه او، اکثر مسلمانان در نگاه به تاریخ با توجه به پیشزمینههای ذهنی عمل میکنند که در رابطه با افراد خوب، کارهای بد و در رابطه با افراد بد، کارهای خوب را نمیپذیرند.[۶۵] به عقیده او واژگان گفتمان عاشورا در طول زمان تغییر یافته است و در تبیین سیره پیامبر(ص) و ائمه(ع) میان قبل و بعد از انقلاب اسلامی تفاوتهایی دیده میشود.[۶۶] از نگاه او جلال آلاحمد، علی شریعتی و نعمتالله صالحی نجفآبادی از جمله کسانی هستند که بر حسب زمان تصاویر متفاوتی از عاشورا و دین ارائه دادهاند.[۶۷] وی یکی از زمینههای این نگاه پیشداورانه را حل کردن مشکلات جامعه با نسبت دادن به سیره اهل بیت(ع) میداند که کار درستی نیست.[۶۸]
جعفریان معتقد است در تبیین تمدن اسلامی، باید یک نگاه واقعبینانه شکل بگیرد و به پایههای این تمدن از جمله پایههای معرفتی آن توجه شود.[۶۹] از نگاه او، در تمدن اسلامی، معیار صحیح بین علم و خرافه به درستی تبیین نشده بود و همین امر موجب ورود خرافاتی به علم شد که مصادیق زیادی از آن را میتوان در علم طب قدیم مشاهده کرد.[۷۰] او با تأکید بر رد شدن پایههای معرفتی بسیاری از آثار علم طب قدیم، در مقابل مدافعانش همچون علی اکبر ولایتی ایستاده است.[۷۱] البته مراد او انکار کارهای خوب زمان گذشته و پیشرو بودن تمدن اسلامی در مقایسه با تمدن غرب در آن دوران نیست اما بزرگ کردن نادرست آن را دارای آثار زیانبار میداند که توقف در حرکت علمی و تخریب علم جدید با استناد به علوم قدیم از جمله آنهاست.[۷۲]
جعفریان معتقد است نباید علم طبیعی را به مسائلی مثل خداشناسی ربط داد.[۷۳] علم، علم است چه خدا را باور داشته باشیم و چه نداشته باشیم.[۷۴] از نگاه او برخی نخبگان حکومتی سعی میکنند جهتگیریهای علمی را به غربی شدن گره زده و علمی فکر کردن را نوعی سکولاریسم بدانند و این به نفع کشور نیست.[۷۵]
در واکنش به انتشار یک فیلم به نام «ظهور بسیار نزدیک است» در سال ۱۳۹۰، جعفریان تطبیق روایات مربوط به علائم ظهور، بر حوادث و افراد فعلی را کاری نادرست عنوان کرد که سابقا نیز چنین ادعاهایی در زمان صفویه توسط علامه مجلسی صورت گرفته بود.[۷۶] در همین راستا وی به اظهار نظرهای علیرضا پناهیان در نزدیک بودن ظهور نیز واکنش نشان داده است.[۷۷] وی اظهار میدارد که نزدیک دانستن ظهور و این گونه تعابیر اموری خرافی است که ریشه در آموزههای شیعی ندارد و سوابق تاریخی نیز برای این مسئله وجود داشته که گذر زمان نادرستی آنها را ثابت کرده است.[۷۸]
از دیگر دیدگاههای وی میتوان به مخالفت با چاپ و نشر فیزیکی و کاغذی اشاره کرد.[۷۹] او کتابخانههای امروز را موزههای آینده معرفی میکند و راه حل را در گسترش نشر دیجیتال و تسهیل کردن ورود ناشران به این عرصه عنوان میکند.[۸۰] از نگاه او نشر دیجیتال علاوه بر نداشتن مشکلات نشر کاغذی مثل اشغال فضا، اتلاف هزینه، آلودگی و... دارای ویژگیهای خاصی مثل جستجو نیز هست که فضای پژوهش و رشد علم را هموارتر میکند.[۸۱]
1405/06/21
به روز رسانی : 1405/06/07