سهیلا جوادی
گفتوگوی سجاد مهرگان کاگردان سریال «آقای قاضی» با استودیو فیلم و سریال بادبان را در ادامه میخوانیم:
شاید یکی از دلایل دیدهشدن «آقای قاضی» و بازخوردهای عموماً خوبی که گرفته این باشد که وارد فضاهایی شده است که در مجموعههای تلویزیونی کمتر دیدهایم یا حداقل از زاویهای به قضیه نگاه میکند که از آن زاویه به ماجراها توجه نشده است. شاید ما درام دادگاهی داشتهایم اما مجموعهای که پروندههای متنوع قضایی را بررسی کرده است و انتخابهایش یکطرفه نباشد کم داشتهایم یا نداشتهایم. فکر میکنید این امر در دیدهشدن سریال نقش داشته است؟
وقتی وارد عرصه دادگاه و موضوعات قضایی میشوی، این خطر وجود دارد که شبیه قاطبه فضای سینمای ایران بشوی. سینمای ایران به گزارههایی که مردم دچارشان هستند عموماً بهعنوان یک تیتر نگاه کرده و شبیه ورقزدن صفحات حوادث میشود.
متأسفانه سینمای ایران، سینمایی است که به مردم بیشتر بهعنوان یک تیتر ژورنالیستی توجه میکند و نه به دغدغههای واقعیشان مثل مشکلات آپارتماننشینی، مشکلات راهنمایی و رانندگی، موضوعات مربوط به وراثت و موضوعاتی که هر روز در اجتماع با آنها درگیر هستند و جوابی برای آن مشکلات ندارند. این خطر وجود داشت که ما هم در این ورطه بیفتیم، اما سعی کردیم از آن تیترها و فضاسازیها که بهنظرم به کمک مردم نمیآید و علیه مردم است، دوری کنیم.
آن فضاسازیها نه مردم را سرگرم میکند و نه آموزشی به آنها میدهد. در نهایت چنین مواردی بیشتر گزارههای سیاسیاند. خودت میدانی که فضای سینمای ایران پر از گزارههای سیاسی شده است. ما خیلی سعی کردیم به این ورطه نیفتیم. فکر میکنم اقبال نشان داده شده از سوی مردم هم به همین خاطر است. مردم دارند موضوعاتی را میبینند که هر روز با آنها درگیرند.[۲]
