سید رضا نریمانی (زاده ۱۳۶۵ اصفهان) از ذاکران سرشناس اهل بیت است که با قطعه مداحی «منم باید برم» موردتوجه قرار گرفت.
او از کودکی و با مداحی در دستههای عزاداری مداحی را آغاز کرد و بعد از آن در سنین نوجوانی و جوانی از مداحی و روضه خوانی حاج منصور ارضی الهام گرفت و نزد حاج مهدی سلحشور آموزش ستایشگری دید. نریمانی در کنار چهرههای دیگری چون مهدی رسولی، ابوذر بیوکافی و… از جمله چهرههایی است که تحت تأثیر مهدی سلحشور سبک ستایشگری خود را پیوند میان ستایشگری اهل بیت و مضامین مقاومت و دفاع مقدس انتخاب کردهاند و موردتوجه قرار گرفتهاند.
نریمانی در سال ۱۳۸۷ با تأسیس هیئت فدائیان حسین (علیه السلام) در اصفهان فعالیت خود در عرصه ستایشگری را دنبال کرد.
عمده شهرت نریمانی در میان مردم به سال ۱۳۹۴ و اجرای قطعه مداحی «منم باید برم» بازمیگردد. این قطعه که تحت تأثیر نبرد محور مقاومت با جبهه تکفیری داعش اجرا شد، یکی از نخستین قطعات مداحی بود که با موضوع مدافعان حرم و تحت تأثیر درخواست همسر یکی از شهدای مدافع حرم از نریمانی ساخته و اجرا شد و به سرعت در میان اقشار مختلف مردم موردتوجه قرار گرفت. این قطعه مداحی بعد از دوره ای که حضور نظامی رزمندگان ایرانی در جبهه سوریه و عراق چندان رسانه ای نمیشد تولید شد و به جهت اهمیت اجتماعی موضوع و توجه عمومی نسبت به جنگ محوری مقاومت با تکفیریها مورد استقبال قرار گرفت و به یکی از پرشنوندهترین قطعات مداحی دهه نود ایران تبدیل شد. او در همان سالها مدتی را نیز در جبهه سوریه حضور یافت و جلسات روضه خوانی را برای مدافعان حرم تدارک دید.
نریمانی پس از آن نیز فعالیت خود در عرصه ستایشگری اهل بیت را ادامه داد و در سالهای اخیر در کنار مداحی و أقامه عزا و محفل مولودی، سنت مناجات خوانی را هم در شبهای ماه مبارک رمضان در هیئت خود در اصفهان احیا کرده است. جلسات هیئت فدائیان حسین علیه السلام در اصفهان یکی از محافل مذهبی موردتوجه در سطح کشور است و قطعات مداحی نریمانی در میان بسیاری از جوانان در سراسر کشور موردتوجه قرار میگیرد.
نریمانی در فصل پنجم و ششم برنامه تلویزیونی حسینیه معلی حضور یافت. او تولیت آستان امامزاده میرحمزه در شهر اصفهان را نیز بر عهده دارد.
نوحه منم باید برم «سیدرضا نریمانی» در محضر رهبر انقلاب
سید رضا نریمانی از مداحان و مناجاتخوانهای مشهور اصفهانی است. وی در سال ۱۳۶۵ش در محله زینبیه اصفهان به دنیا آمد. سید رضا مداحی را از ۸ سالگی و با حمایت برادرش در دستههای عزاداری آغاز کرد و در پانزده سالگی در جلسات هفتگی مداحی میکرد.
وی، مهدی سلحشور و حاج منصور ارضی را استاد خود و خود را متأثر از آن دو میداند.
در سال ۱۳۸۵ش با مهدی سلحشور آشنا شد و هر هفته به قم برای آموزش نزد او میرفت. پس از مدتی به پیشنهاد سلحشور در هیئت فاطمیون قم مداحی کرد که موجب شناخته شدن او شد. او تحت تأثیر حاج منصور، سنت مناجاتخوانی را در اصفهان احیا کرد.
نریمانی از سال ۱۳۸۷ش هیئت فدائیان حسین(ع) را در اصفهان تأسیس کرد که ابتدا مراسماتشان در خانهها و از سال ۱۳۹۱ش در مساجد و حسینهها برگزار میشد. این هیئت امروزه یکی از هیئتهای بهنام و مشهور اصفهان است و به گفته خود نریمانی، کاملاً مردمی بوده و وابسته به ارگان خاصی نیست.[۱]
نریمانی به جهت مداحی «منم باید برم...» در سال ۱۳۹۴ش که در وصف مدافعان حرم بود، به شهرت رسید. وی این مداحی را در بیت رهبری نیز خوانده است که موجب شهرت بیشتر او شد.[۲]
او در سال ۱۳۹۵ش به مدت یک هفته برای مداحی برای مدافعان حرم به سوریه سفر کرد.[۳]
سید رضا در فصل پنجم (شعبان/بهمن ۱۴۰۲ش) و ششم (تیر/محرم ۱۴۰۳ش) حسینیه معلی به عنوان کارشناس برنامه حضور داشت.[۴]
نریمانی کارمند دولت است و از این طریق امرار معاش میکند.[۵]
سید رضا تولیت آستان امامزاده شاه میرحمزه در اصفهان را برعهده دارد.[۶]
گفتاورد
سید رضا نریمانی درباره ماجرای نوحه منم باید برم میگوید:
اوایل سال ۱۳۹۴ در گلزار شهدا قدم میزدم؛ از دور همسر شهیدی (شهید مسلم خیزاب، فرمانده گردان یا زهرا لشکر ۱۴ امام حسین(ع)) مرا صدا زد و گفت:
آقای نریمانی بچه من با شما کار دارد. محمدمهدی خیزاب ۵ ساله با لباس نظامی آمد جلو و یک احترام نظامی گذاشت و با همان گویش بچگانهاش گفت آرزوم دارم بزرگ شوم و در لباس پاسداری شهید بشوم. در این حال همسر شهید بغضش ترکید و گفت آقای نریمانی در این مجالسی که میروید برای ما هم دعا کنید.
تازه زبان گرفت برای درد و دل کردن و گفت:
بیشتر از اینکه شهادت همسرم مرا اذیت کند، کنایهها و حرف و حدیثهای مردم ما را اذیت میکند. همانجا از شهدا خواستم مدد کنند تا بتوانم کاری در این زمینه انجام دهم. از گلزار بیرون آمدم به داود رحیمی زنگ زدم که با فضا و مضمون «ما رأیت الا جمیلا» شعری بگوید.
بعد یکی دو روز شعر سروده شد. فکر نمیکردم این شعر آنقدر تأثیرگذار شود؛ چه کسانی که با این شعر شهید شدند. مصداق بارز آن شهید قیدلو، شهید مدافع حرم ارتش، که در لحظه آخر این شعر را میخواند و به شهادت رسید. اصلاً خواندن من تأثیر نداشت بلکه آن بغض همسر و گفتگویم با شهداء بود که آنقدر به این شعر رنگ و لعاب داد.[۷]
گالری
سید رضا نریمانی در حال مداحی در هیئت فدائیان حسین(ع) محرم ۱۴۰۳ش.
سید رضا نریمانی در دیدار رهبر انقلاب با مداحان در سال ۱۳۹۵ش.
سید رضا نریمانی در برنامه معلی، اعیاد شعبانیه ۱۴۰۲ش.
