زینب زارع
سیدمحسن خدامحسینی (زادهٔ ۱۳۳۶ در ورامین) قاری قرآن، مدرس و مؤذن و داور بینالمللی و از پیشکسوتان مؤثر قرائت اهل ایران است. او در دهههای ۱۳۵۰ تا ۱۳۷۰ از چهرههای فعال قرآنی بود و علاوه بر کسب رتبه در مسابقات ملی و بینالمللی، سالها به آموزش و مدیریت برنامههای قرآنی پرداخت. وی در سال ۱۳۷۷ در «طرح خادمان قرآن کریم» در حوزهٔ تبلیغ و ترویج برگزیده شد.
خدامحسینی در سال ۱۳۳۶ در خانوادهای روحانی در ورامین به دنیا آمد و در کودکی به تهران مهاجرت کرد. آموزش ابتدایی قرآن را از ششسالگی نزد برادر بزرگترش آغاز کرد و سپس برای فراگیری فنون تخصصی تجوید و نغمات، از محضر استاد محمدتقی مروّت بهره برد. حضور پیوسته در جلسات قرآنی و محافل آموزشی دههٔ ۱۳۵۰، زمینهٔ شناختهشدن او را در میان قاریان پایتخت فراهم کرد.
از نخستین موفقیتهای برجستهٔ او، رتبهٔ دوم مسابقات بینالمللی قرائت قرآن در مالزی (۱۳۵۳ش) بود. در رقابتهای سراسری کشور (۱۳۵۹ش) رتبهٔ نخست را بهدست آورد و یکسال بعد در مسابقات بینالمللی جمهوری اسلامی ایران (۱۳۶۰ش) به عنوان نفر اول معرفی شد. این نتایج، او را در شمار قاریان شاخصِ پس از انقلاب اسلامی ایران قرار داد.
خدامحسینی طی سالهای ۱۳۶۱ تا ۱۳۷۲ در سازمان تبلیغات اسلامی مسئولیتهایی در «سازمان دارالقرآنالکریم» بر عهده داشت و همزمان با تدریس، در داوری مسابقات و برگزاری محافل قرآنی مشارکت میکرد. گزارشهای رسانهای و معرفینامههای قرآنی این دوره را نقطهٔ پررنگی در کارنامهٔ مدیریتی او برشمردهاند.
شیوهٔ تلاوت وی مبتنی بر قرائت تحقیق و توجه به ساختار نغمههاست؛ شماری از تلاوتهای دههٔ ۱۳۶۰ او (از جمله اجراهایی از سورهٔ مائده و یوسف) در آرشیوهای صوتی ثبت شده است. خدامحسینی از مؤذنان شناختهشده نیز بهشمار میرود و چند نسخه از اذان او در سامانههای رسانهای منتشر شده است.
او سالها جلسات آموزش قرائت و تجوید برگزار کرده و برخی نشستهای شاگردان و علاقهمندان در تهران (از جمله مسجد جامع ابوذر) بازتاب رسانهای داشته است. گزارشهایی از تقدیر شاگردان و ازسرگیری جلسات پس از وقفههای دورهای منتشر شده است.
1405/06/21
به روز رسانی : 1405/06/07