مهرآباد-ناریتا (مستند)
معتقدم که فضای مجازی همچنان که تأثیر مثبتی روی رشد شعر و شاعری ندارد، عامل انحطاط شعر هم نیست؛ کما اینکه خود من هم در فضای مجازی حضور دارم و به وسیله آن با مخاطبان خود ارتباط میگیرم و مخاطبان هم با کارهای من آشنا هستند که از حُسنهای فضای مجازی برای شعر محسوب میشود.
در گذشته، برای شاعر شدن باید پروسهای طولانی طی میشد تا شاعر بعد از شعر گفتنهای بسیار و تأیید شدن از سوی یک شاعر پیشکسوت بتواند شعر خود را در یک نشریه منتشر کند؛ اما الان این پروسه حذف شده است و با استفاده از فضای مجازی میتوان به سرعت شعر و متن نگارش شده را در فضای مجازی منتشر کرد.
در فضای مجازی بسیار دیده میشود که مخاطبان با تعداد لایکهای خود به اشعار مختلف، سلیقه خود را به شاعران تحمیل میکنند. بر این اساس معتقدم که این رابطه تا جایی که به تحمیل سلیقه منجر نشود، خوب است و اگر ما شاعران، با این موضوع هوشمندانه برخورد نکنیم، ممکن است با لطماتی مواجه شویم؛ ولی اگر از فضای مجازی به شکلی هوشمندانه استفاده کنیم، ممکن است که به سود ما عمل کند.[۲]
