سیدعلی حسینی
محمدحسین فاضل تونی، (زادهٔ ۱۲۵۹ در تون - درگذشت ۱۳ بهمن ۱۳۳۹ در تهران) معروف به فاضل تونی، فیلسوف، مجتهد، ادیب و مدرّس حکمت و عرفان بود.
محمدحسین تونی در سال ۱۲۵۹ در تون از توابع فردوس در خراسان جنوبی، متولد شد. پدرش، ملاعبدالعظیم، واعظ بود و فرزندش را پیش از رسیدن به سن تعلم، به مکتب سپرد.[۱]
آموزش تحصیل مقدمات ادبیات عربی در تون نزد اساتیدی نظیر ملا محمدباقر تونی
هجرت به مشهد و حضور در کلاس درسی ادیب نیشابوری، میرزا عبدالرحمن مدرس شیرازی، بجنوردی، شیخ اسماعیل قائنی[۲]
عزیمت به اصفهان و شرکت در درس منظومه جهانگیرخان قشقایی[۳] و فقه در درس سید محمدصادق خاتونآبادی، آخوند فشارکی و سید علی نجفآبادی[۴]
هجرت به تهران و حضور در درس آقا میرزا هاشم اشکوری، استاد نامور فلسفه در مدرسه سپهسالار جدید.[۵]
تونی پس از درگذشت استادش، آقامیرزاهاشم اشکوری، به مدرسه دارالشفا رفت و به تدریس پرداخت.[۶] وی در مدرسه علوم سیاسی و دارالفنون، عربی و فقه و منطق[۷] و از ۱۳۱۳ش در دارالمعلمین عالی، که تازه تأسیس شده بود، زبان عربی و بعدها منطق و فلسفه تدریس کرد. همچنین در دانشکده معقول و منقول از بَدو تأسیس[۸] و در دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، فلسفه و زبان و ادبیات عرب تدریس میکرد.[۹]
جلسات درس فاضل تونی بسیار پربار و آموزنده بود. وی مطالب را شمرده و با آرامش خاطر شرح میداد، مشکلترین و پیچیدهترین مطالب را ساده و روشن میساخت، درس خود را به آیات و احادیث و اشعار مولوی و حافظ و شیخ محمود شبستری و جامی و جز آنان میآراست و بیانش گاه با طنز و طیبت همراه میشد.[۱۰]
تنی چند از شاگردان تونی بدین قرار است:
فاضل تونی بر بسیاری از آثار عرفانی و فلسفی، از جمله اسفار و منطق شفا، حواشی مختصری نوشته است. برخی از آثار فاضل تونی عبارتاند از:
او در ۱۳ بهمن ۱۳۳۹ در تهران درگذشت[۱۹] و در قبرستان شیخان قم دفن شد.
جلال الدین همایی مادّه تاریخی دربارهٔ فوت وی سروده که بر سنگ مزارش حک شده است.[۲۰] شماره سومِ سال نهمِ (فروردین ۱۳۴۱) مجله دانشکده ادبیات دانشگاه تهران در بزرگداشت وی و بهعنوان یادنامه فاضل تونی انتشار یافت.
1405/06/21
به روز رسانی : 1405/06/07