محمدجعفر یاحقی
محمدصالح حائری مازندرانی (زادهٔ ۱۲۵۸ در کربلا - درگذشت: ۱۲ دی ۱۳۵۰ در سمنان) معروف به علامه سمنانی، فقیه، مجتهد، فیلسوف، ادیب در قرن چهاردهم هجری قمری بود.
محمدصالح حائری در سال ۱۲۵۸ در کربلا متولد شد.[۱] اصل وی از بابل مازندران بود، اما به سبب اقامت طولانیاش در سمنان، سمنانی نیز خوانده شده است.[۲]
پدرش، میرزا فضلالله مجتهد حائری مازندرانی (متوفی ۱۳۰۵)، از فقهای امامیه متولد بابل بود که پس از تحصیلات مقدماتی در بابل به نجف هجرت کرد.[۳] جد محمدصالح، شیخمعینالدین قاسمی، از شاگردان علامه مجلسی و از مجتهدان طراز اول عصر خود بود.[۴]
محمدصالح حائری مازندرانی در کربلا ادبیات عرب را نزد ملاعلی معروف به سیبویه و ملاعباس معروف به اخفش و فقه و اصول را نزد پدر و برادربزرگش، شیخ علی علامه، فراگرفت.[۵]
در ۱۳۱۲ قمری، آخوند خراسانی در سفری به کربلا، در پی آشنایی با حائری به استعدادش پی برد و او را با خود به نجف برد.[۶]
حائری در نجف، در فقه و اصول از شاگردان خاص آخوند خراسانی شد تا جایی که وی در تدوین نهایی کتاب کفایة الاصول خود به یادداشتهای درسی این شاگرد خود توجه داشت.[۷]
علامه سمنانی در مجلس درس فقه و اصول میرزا حسین بن حاج میرزا خلیل تهرانی، تنها شاگرد صاحب جواهر که در آن زمان در قید حیات بود، شرکت میکرد.[۸] وی در علوم عقلی شاگرد حاج ملااسماعیل بروجردی حائری، از استادان حکمت و ریاضی، بود.[۹]
حائری دوازده سال در نجف به تحصیل و تدریس و تألیف پرداخت و اجازات متعددی در اجتهاد و روایت دریافت نمود.[۱۰]
حائری در ۱۳۲۴ق، به ایران آمد و به بابل رفت[۱۱] و به تدریس، وعظ و اقامه جماعت پرداخت و از مراجع تقلید گردید.[۱۲]
حضور علامه سمنانی در بابل هم زمان بود با دوران تسلط بیگانگان، وی با مشاهده اوضاع و احوال به حکم وظیفه دینی و صنفی، ساکت ننشست و به مبارزه با استعمار و استبداد پرداخت.
وی در یکی از سخنرانی هایش در مسجد جامع بابل با صراحت گفت: "هر کس با قرآن مخالفت کند کافر است اگر چه رضاخان باشد." سخنرانی شدید علامه سمنانی در مسجد بابل سبب دستگیری وی شد. ایشان مدت نه ماه زندانی و سپس به سمنان تبعید شد.[۱۳]
محمدصالح حائری در سمنان نیز به تدریس و تألیف و اقامه نماز جماعت پرداخت.[۱۴] منزل وی در بابل و سمنان محل تجمع اهل علم و ادب با گرایشها و عقاید مختلف بود.[۱۵] جلالالدین همایی، بدیعالزمان فروزانفر، نیما یوشیج و محمدتقی جعفری، از جمله کسانی بودند که با او مراوده داشتند و از او تجلیل کردهاند.[۱۶]
محمدصالح حائری مازندرانی از ذوق شعری نیز برخوردار بود. اشعار عربی و قصاید بلند ایشان را از قدیم در حوزهای ادبی نجف همطراز آثار شاعران برجسته عرب به شمار آوردهاند. مانند قصیده بلند نونیه نبویه و قصیده بدیعیه.
علی اسفندیاری (نیما یوشیج) (متوفای ۱۳۳۸) شاعر نوپرداز در نامهای خطاب به وی مینویسد: "مخصوصا به تو، تو خطاب میکنیم برای تو که در مازندران فرد هستی. گمان نمیبرم میزانی برای تعیین مقدار توفیق صالحین یک قوم بهتر از وجود شخص صالحی در آن قوم باشد."[۱۷]
همچنین یوشیج در قصیدهای در وصف او میگوید:
آثار علامه سمنانی اعم از کتاب و رساله به سیصد مجلد تحت عناوین فقه، اصول فقه، تفسیر، کلام، منطق، فلسفه، دعا، ادبیات مندرج است، از جمله:
محمدصالح حائری مازندرانی در ۲۱ دی[۲۴] ۱۳۵۰ در سمنان درگذشت و در حرم امام رضا(ع) به خاک سپرده شد.[۲۵]
همایش بزرگداشت علامه شیخ محمد صالح حائری مازندرانی در چهلودومین سالروز وفات این علامه بزرگوار توسط دانشکده علوم انسانی دانشگاه سمنان با قرائت پیام دکتر حسن روحانی از شاگردان این عالم وارسته در آذرماه سال ۱۳۹۲ برگزار شد.
این همایش با حضور حجتالاسلام اختری و حجتالاسلام اکرمی رییس شورای فرهنگی ریاست جمهوری بههمراه جمعی از اندیشمندان، صاحبنظران و مسوولان دانشگاهی، اجرایی برگزار شد.
1405/06/21
به روز رسانی : 1405/06/07