محمود مقامی

محمود مقامی
اطلاعات شخصی
تاریخ تولد	۲۱ خرداد ۱۳۳۹ ‏(۶۶ سال)
ملیت	ایرانی
زبان مادری	فارسی
محل تولد	قزوین
اطلاعات هنری
عنوان هنری	هنرپیشه
زمینه فعالیت	سینما; تلویزیون
پیشه	بازیگر
سال‌های هنری	۱۳۶۹–اکنون
آثار برجسته	امام علی (مجموعه تلویزیونی)
جوایز	تندیس بهترین بازیگر نقش اول مرد و دیپلم افتخار از جشنوارهٔ دفاع مقدس در سال ۱۳۸۰
اطلاعات ارتباطی
آدرس اینستاگرام	mahmoodmaghami

محمود مقامی (زاده ۲۱ خرداد ۱۳۳۹ در قزوین)، بازیگر و کارگردان سینما و تلویزیون ایران است. او فعالیت هنری خود را در سال ۱۳۶۴ و با بازی در فیلم سینمایی «تاراج» به کارگردانی ایرج قادری آغاز کرد و به سرعت به یکی از چهره‌های شناخته‌شده در سینما و تلویزیون تبدیل شد.

مقامی در طول سال‌ها فعالیت هنری، در مجموعه‌های تلویزیونی و فیلم‌های سینمایی متعددی به ایفای نقش پرداخته است. او بیشتر به خاطر نقش‌آفرینی در آثار تاریخی و درام شناخته می‌شود. از جمله آثار برجسته تلویزیونی او می‌توان به سریال‌های «امام علی (ع)»، «معمای شاه» و «کیمیا» اشاره کرد که هر یک در زمان پخش خود مخاطبان زیادی داشتند. حضور در فیلم سینمایی پرفروش «اخراجی‌ها» به کارگردانی مسعود ده‌نمکی نیز از نقاط عطف کارنامه هنری او محسوب می‌شود. در سال ۱۳۸۰، مقامی برای بازی در سریال «قصه‌های قرارگاه» موفق به کسب جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد از جشنواره دفاع مقدس شد که نشان‌دهنده توانایی او در انتقال عمق شخصیت‌های مرتبط با این ژانر است.

محمود مقامی علاوه بر بازیگری، در عرصه کارگردانی نیز فعالیت داشته است. او کارگردانی فیلم‌های سینمایی و مجموعه‌های تلویزیونی را نیز تجربه کرده است. با این حال، شهرت اصلی او همچنان به دلیل نقش‌هایش در برابر دوربین است.

نقطه قوت اصلی محمود مقامی، توانایی او در ایفای نقش‌های مکمل و تأثیرگذار در کنار بازیگران اصلی است. او در بسیاری از آثار، نقش یک شخصیت فرعی اما کلیدی را برعهده گرفته و توانسته است با بازی خود به غنای داستان کمک کند. حضور مستمر او در آثار مختلف، نشان می‌دهد که او یکی از بازیگران مورد اعتماد کارگردانان برای نقش‌هایی با پس‌زمینه تاریخی یا دراماتیک است.

^[۱]

فیلم‌شناسی

سینمایی

اشک نرگس (احمد عبداللهیان ۱۳۹۵)
سایه (مسعود نوابی ۱۳۹۴)
چهار اصفهانی در بغداد (محمد رضا ممتاز ۱۳۹۴)
اخراجی‌ها ۳ (مسعود ده‌نمکی، ۱۳۸۹)
اخراجی‌ها (مسعود ده‌نمکی، ۱۳۸۵)
ستایش (۱۳۸۵)
کوچولوی خوش‌شانس (بابک نوری ۱۳۸۳)
فریاد در شب (کریم رجبی ۱۳۸۲)
یک الف ناقابل (محمد عرب ۱۳۸۰)
شیفته (محمدعلی سجادی، ۱۳۷۹)
رنجر (احمد مرادپور، ۱۳۷۸)
نیمه گمشده (محمدعلی آهنگر، ۱۳۷۸)
یورش (محسن محسنی‌نسب، ۱۳۷۶)
ارابه مرگ (رضا قهرمانی، ۱۳۷۵)
می‌خواهم زنده بمانم (ایرج قادری، ۱۳۷۳)
دادستان (بزرگ مهر رفیعا ۱۳۷۰)
آتش پنهان (حبیب کاوش ۱۳۶۹)
تاراج (ایرج قادری ۱۳۶۴)

تلویزیونی

خانه در آتش (۱۳۷۳ علی نقی لو)
امام علی(ع) (۱۳۷۵ داوود میرباقری)
کهنه‌سوار (۱۳۷۶ اکبر خواجویی)
فردا دیر است (۱۳۷۶–۱۳۷۷ حسن فتحی) شبکه ۳
پس از باران (۱۳۷۹ سعید سلطانی)
سیب ترش (۸۱–۱۳۸۰ خسرو معصومی)
فصل زرد (۱۳۸۴ محمدرضا زهتابی)
یک مشت پر عقاب (۱۳۸۶ اصغر هاشمی)
قاب‌های خالی (۸۷–۱۳۸۶ مرتضی هرندی)
خط‌شکن (۱۳۸۷ مسعود تکاور)
کیمیا (۱۳۹۴ جواد افشار)
معمای شاه در نقش مهدی عراقی (۹۵–۱۳۹۴ محمدرضا ورزی)
سلام آقای مدیر (۱۳۹۸ علیرضا توانا)
دادستان (۱۳۹۹ مسعود ده نمکی)
دستی برای دوستی (رضا رنجبر)
زمانی برای عاشقی (محمدحسین لطیفی)
خاتون (سید فیاض موسوی)
آینه عشق
قصه‌های قرارگاه (جلال سامان)
ترانه مادری (حسین سهیلی‌زاده)

تله فیلم

«زبرجد» ساخته مجتبی اسدی‌پور
«شهد»
صبح فرشته، ساختۀ امیر جاودانی‌زرین
اربعین
سفری برای صفر ساختۀ حسن جوانبخت ۱۳۹۰
به رنگ انار(یلدامینا) ساختۀ اسرافیل علمداری ۱۳۹۱

مقامی علاوه‌بر بازیگری در عرصه کارگردانی نیز فعال بوده است؛ فعالیت‌های وی در این حوزه عبارت‌اند از:

نفرت (تله فیلم ۱۳۸۲)
مزد عشق (نویسنده، کارگردان، طراح صحنه ۱۳۸۶)
شب گمشده (مشاور کارگردان، بازیگر ۱۳۸۹)
رد پای فرشته (مشاور کارگردان، بازیگر ۱۳۹۵)
شراره (کارگردان) ۱۳۹۷
مینی سریال شب (کارگردان) ۱۳۹۷
اشک برف (کارگردان) ۱۳۹۸
یه افسانه بود (کارگردان) ۱۳۹۹

گفتاورد

صحبت های محمود مقامی درباره سریال معمای شاه

من تا قبل از سریال معمای شاه هیچ همکاری با محمدرضا ورزی نداشتم و با این سریال همکاری من با او اغاز شد. در فیلم معمای شاه نقش حاج مهدی عراقی را داشتم که یکی از یاران نزدیک امام بود. اطلاعات زیادی از نقش که به من داده بودند نداشتم اما با خواندن فیلم نامه و تحقیقاتی که از وی داشتم با آن شخصیت اشنا شدم و امیدوار بودم در این نقش مورد توجه قرار بگیرم. در عرصه بازیگری انتخاب بازیگر باید شباهت زیادی با نقشی که بازی می کند داشته باشد، من هم از این قاعده مستثنی نبودم و هر بار حدود ۴۵ دقیقه گریم می شدم.^[۲]