کاوه خداشناس (متولد ۵ آبان ۱۳۵۹ در مازندران) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون ایرانی است. وی تجربه موسیقی، عکاسی، نقد هنری و دستیاری کارگردان را نیز در کارنامه خود دارد.
کاوه در یک خانواده تهرانی که اصالت دماوندی دارند به دنیا آمد. او فرزند سوم از خانوادهای است که پنج پسر دارد. پدرش اهل ذوق است و برادرانش اهل موسیقی و فرهنگ هستند.
کاوه دیپلم تجربی دارد و دانشآموخته دانشکده هنر و معماری دانشگاه تهران در رشته نمایش است. از اساتید او هم میتوان حمید سمندریان و فردوس حاجیان را نام برد.
او تجربه موسیقی، عکاسی، نقد هنری و دستیاری کارگردان را در کارنامه خود دارد. کاوه پیش از دوران دانشجویی فعالیت دراماتیک خود را سال ۱۳۷۸ با بازی در نمایش هدهد به کارگردانی منصور خلج آغاز کرد و بعدها با گروههای دانشجویی همکاری کرد؛ پس از آن در سال ۱۳۸۲ با بازی در فیلم سینمایی خداحافظ رفیق به کارگردانی بهزاد بهزادپور به سینما راه یافت.
همکاری با گروههای دانشجویی و کسب جایزه بهترین بازیگر مرد از جشنواره تئاتر دانشجویی فجر برای بازی در نمایش «شب آوازهایش را میخواند» (اثر یون فوسه)، استعداد و تواناییهای او را به اثبات رساند و مسیر حرفهای او را هموارتر ساخت.
گنجینههای ماندگار گویندهٔ نریشن و دستیار کارگردان(۱۳۸۶ نویسنده و کارگردان علیرضا حبیبی)[۱۶]
گفتاورد
بازی در نقش شهید شهریاری دانشمند بزرگ هستهای کشورمان یکی از افتخارات کارنامه هنری من است. وی افزود: ابتدای امر، نقشآفرینی در نقش این شخصیت برایم دشوار بود و حتی از تهیهکننده و کارگردان اثر خواستم نقش دیگری به من بدهند ولی جواب آنها فقط یک لبخند و یک جمله بود؛ «تحت هر شرایطی باید این نقش را بازی کنی».
این هنرمند با بیان اینکه لحظات بسیار خوبی را هنگام نقشآفرینی به جای شهید شهریاری تجربه کرده است گفت: انرژی مثبت زیادی از سوی دوستان و به ویژه خانواده این شهید بزرگوار گرفتم و اگر همراهی آنها نبود، شاید کار به این خوبی و باورپذیری تولید نمیشد، هر روز این پروژه برایم دلپذیر و مملو از خاطرات شیرین است.
وی ادامه داد: برای ایفای نقش شهید شهریاری دیدارهای متعدد و مفصلی با خانواده شهید و همکاران او در سازمان انرژی اتمی و دانشگاه شهید بهشتی و حتی برخی شاگردانشان داشتم چون برایم مهم بود که با رفتار و شخصیت او آشنایی بیشتر پیدا و از این مسئله در شخصیتپردازی بهتر استفاده کنم به همین دلیل از این کار ساده نگذشتم و به ریزترین مسائل از جمله تکه کلامهای این شهید حتی در منزل توجه داشتم.[۱۷]
