رضانام تا رضاخان (کتاب)
حسن بن علی بن حسین بن شُعبَه حَرّانی (زنده در ۳۸۱ق)، مشهور به ابن شعبه حرّانی، از فقهای برجسته و محدثان شیعه در قرن چهارم و پنجم هجری است. او بیشتر به واسطه تألیف کتاب ارزشمند تحف العقول شناخته میشود که شامل گزیدهای از روایات اخلاقی، حکمتها و مواعظ پیامبر و امامان معصوم (به جز امام دوازدهم) است.
حسن بن علی حرّانی در فقه و حدیث استادان و شاگردان بزرگی داشت و مورد اعتماد و تمجید علمای شیعه مانند شیخ مفید، شیخ حر عاملی و علامه مجلسى بوده است. اثر دیگر او، التمحیص، شامل روایاتی است که مورد اعتماد علمای بعدی قرار گرفته، هرچند در انتساب آن به وی اختلاف نظرهایی وجود دارد. آثار و کوششهای ابن شعبه حرّانی نقش مهمی در حفظ و نشر معارف شیعی و تعلیم اصول اخلاقی و فقهی داشته است.
ابن شعبه اهل حرّان بود، شهری تاریخی بر سر راه موصل، شام و روم. وی به تحصیل حدیث و فقه اهتمام ورزید و نزد محدثان و فقهای زمان خود تربیت یافت.[۱]
حیات سراسر کوشش و اجتهاد ابن شعبه حرّانی، چراغ راهی برای آیندگان است تا بر مسیر علمی و اخلاقی او گام بردارند. این عالم فاضل، قرنها ناشناخته بود تا اینکه شیخ ابراهیم قطیفی در قرن دهم هجری به معرفی وی پرداخت و از آن پس مورد توجه علما قرار گرفت.[۲]
حرّانی عالم فاضل و عامل بود و در فقه و حدیث مورد اعتماد و توجه علما قرار داشت. آثار او، به ویژه تحف العقول، در طول قرنها در مجالس علمی و اخلاقی نقل شده و مورد استفاده قرار گرفته است.[۳]
بسیاری از علما، حرّانی را عالم فاضل و محدث امین معرفی کردهاند. شیخ مفید درباره کتاب تحف العقول میگوید: «تحف العقول کتاب لم یسمع الدهر بمثله.»[۴] شیخ ابراهیم قطیفی و شیخ حر عاملی نیز جایگاه علمی او را ستودهاند.[۵]
از استادان ابن شعبه حرانى، تنها اطلاعات اندکی در دست است؛ یکی از آنها ابوعلی محمد بن همام کاتب اسکافی است که خود محدث و فقیه برجستهای بود و شاگردانی چون ابن قولویه و شیخ صدوق تربیت کرده است.[۶]
اطلاعات دقیقی درباره شاگردان او در دست نیست، اما شاگرد برجستهاش شیخ مفید است که از وی روایت نقل کرده است.[۷]
ابن شعبه حرّانی دو اثر اصلی دارد:
1405/06/21
به روز رسانی : 1405/06/06