زهره یزدانپناه
واقعیت این است که مشکل فیلم «لباس شخصی» از قبل از حضور فیلم در جشنواره سال ۹۸ آغاز شد. فیلم که در مراحل آمادهسازی بود، چند روز مانده به جشنواره فجر، علیرغم اینکه اعلام شده بود فیلم پذیرفته شده است، زمزمههای توقیف مطرح شد. پیگیریهایی صورت گرفت تا توانستیم مجوز اکران فیلم در جشنواره فجر را کسب کنیم و امیدوار هم بودیم که بعد از جشنواره مشکل فیلم تا این اندازه حاد نشود و بتوانیم آن را به اکران برسانیم، اما متأسفانه اینگونه نشد. متأسفانه اعمال برخی قدرتهای فراقانونی از سوی یک سری افراد و نهادها، برای فیلم «لباس شخصی» مشکلاتی را بهوجود آورده، این فیلم از سوی مسئولان وقت وزارت ارشاد و سازمان سینمایی، پروانه نمایش هم دریافت کرده است اما همین قدرتهای فراقانونی تا امروز جلوی پخش آن را گرفتهاند. دوستان سازمان اوج هم پیگیریها و تلاشهای بسیاری تا امروز داشتهاند اما همه آنها ناموفق بوده است. شاید برخی این تصور را داشته باشند که چون «اوج» نهادی وابسته به سپاه است، قدرتی دارد که میتواند جلو توقیف فیلمهایش را بگیرد اما در واقعیت اینگونه نیست. این قدرت حتی مربوط به نهادهای فرادستی هم نیست، صرفاً برخی افراد هستند که برمبنای سلایق شخصی یا مشاورههای غیرمعقول خود، باعث شکلگیری سوءتفاهمهایی شدهاند و قدرت این افراد به اندازهای است که بهرغم دریافت پروانه نمایش از وزارت ارشاد، جلوی اکران فیلم را گرفتهاند.[۱]
