بهرام توکلی (زادهٔ ۴ آذر ۱۳۵۵ در تهران) فیلمنامهنویس و کارگردان سینما و تئاتر ایران است.
او که دانشآموخته کارشناسی ارشد ادبیات نمایشی از دانشگاه تربیت مدرس است، اغلب با رویکردی روانشناختی، اجتماعی و فلسفی در آثارش شناخته میشود.
او فعالیت سینمایی خود را با ساخت فیلمهای کوتاهی مانند «شیطان»، «سکوت» و «منطق مطلق اتفاق» آغاز کرد و سپس به عنوان طراح صحنه و نویسنده در برنامههای تلویزیونی به فعالیت پرداخت. اولین فیلم بلند سینمایی توکلی، «پابرهنه در بهشت» (۱۳۸۴) بود که مورد توجه منتقدان قرار گرفت و توانست سیمرغ بلورین بهترین فیلم اول را از جشنواره فیلم فجر دریافت کند. از دیگر آثار مهم او میتوان به «پرسه در مه»، «آسمان زرد کمعمق» و «تنگه ابوقریب» اشاره کرد.
فیلم «تنگه ابوقریب» (۱۳۹۶) که روایتی متفاوت از دفاع مقدس ارائه میداد، توانست سیمرغ بلورین بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را از سی و ششمین جشنواره فیلم فجر کسب کند و یکی از مهمترین آثار کارنامه سینمایی توکلی به حساب آید. سکانس پلان ۵ دقیقهای این فیلم که در دل حوادث جنگ تحمیلی میگذرد یکی از صحنههای درخشان کارگردانی توکلی و یکی از طولانیترین سکانس پلانهای سینمای ایران است.
با آنکه بهرام توکلی بیش از همه بهعنوان نویسنده شناخته میشود، اما در حوزههای دیگر سینما نیز فعالیت داشته است. او علاوهبر نویسندگی، در مقام تدوینگر و طراح ایده و طرح نیز در سینما و تلویزیون حضور داشته است. از مهمترین آثار توکلی به عنوان تدوینگر میتوان به فیلم «عقل سرخ» اشاره کرد و در جایگاه طراح ایده و طرح، سریال «نهنگ آبی» از آثار شاخص او بهشمار میآید.
توکلی برای آثارش جوایز مختلفی را از رویدادهای سینمایی دریافت کرده که از این جمله میتوان به سیمرغ بلورین بهترین فیلم (پابرهنه در بهشت)، بهترین کارگردانی (تنگه ابوقریب) و جایزه بهترین فیلمنامه (پرسه در مه) اشاره کرد.[۱]