محسن کدیور
طاهره صفارزاده (زاده ۲۷ آبان ۱۳۱۵ در سیرجان – درگذشته ۴ آبان ۱۳۸۷ در تهران) شاعر، نویسنده، محقق، استاد دانشگاه و مترجم قرآن بود. او از چهرههای برجسته ادبیات معاصر ایران و از پیشگامان ترجمه علمی قرآن کریم به دو زبان فارسی و انگلیسی به شمار میآید.
صفارزاده در خانوادهای مذهبی در سیرجان متولد شد و در شش سالگی قرائت و حفظ قرآن را در مکتبخانه آموخت. دوران ابتدایی و متوسطه را در کرمان گذراند و نخستین شعر خود را در سیزدهسالگی سرود. در دوران دبیرستان، به پیشنهاد دکتر باستانی پاریزی، نخستین جایزه شعر خود را که یک جلد دیوان جامی بود از اداره آموزش و پرورش استان دریافت کرد. او پس از اخذ مدرک کارشناسی در رشته زبان و ادبیات انگلیسی از دانشگاه تهران، مدتی به عنوان مترجم متون فنی در شرکت نفت مشغول به کار شد، اما به دنبال سخنرانی در اردوی تابستانی فرزندان کارگران، ناچار به ترک کار گردید. سپس برای ادامه تحصیل به انگلستان و از آنجا به ایالات متحده رفت و در دانشگاه آیووا در گروه نویسندگان بینالمللی پذیرفته شد و موفق به دریافت درجه ام اف ای در نظریه و نقد علمی ادبیات جهان شد.
صفارزاده در بازگشت به ایران در سال ۱۳۴۹ به استخدام دانشگاه ملی ایران (شهید بهشتی کنونی) درآمد و تدریس را آغاز کرد. او از نخستین استادانی بود که آموزش ترجمه را به عنوان علمی مستقل در دانشگاههای ایران بنیان گذاشت و نخستین نقد علمی ترجمه را در محیط دانشگاهی برگزار کرد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، به پیشنهاد همکاران خود به عنوان رئیس دانشگاه شهید بهشتی و رئیس دانشکده ادبیات انتخاب شد و همزمان طرح بازآموزی دبیران را به اجرا درآورد. تحت سرپرستی او، برای نخستین بار کتابهای درسی به زبانهای انگلیسی، فرانسوی، آلمانی و روسی برای رشتههای مختلف دانشگاهی تدوین شد. در آغاز انقلاب نیز با همکاری نویسندگان سرشناس کشور، کانون فرهنگی نهضت اسلامی را تأسیس کرد.
صفارزاده در زمینه شعر و شاعری، با تکیه بر مطالعات گسترده ادبی و دینی، زبانی تازه و سبکی خاص با عنوان «شعر طنین» را معرفی کرد؛ سبکی که بر موسیقی درونی، معناگرایی، و پیامهای اجتماعی و الهی استوار بود. شعر او در آغاز متأثر از شعر نو فارسی بود اما در گذر زمان، رنگ و بوی آیینی، اجتماعی و ضد استعماری به خود گرفت. از او تاکنون بیش از چهارده مجموعه شعر منتشر شده است که از جمله مهمترین آنها میتوان به «رهگذر مهتاب» (۱۳۴۱)، «چتر سرخ» (۱۳۴۷)، «طنین در دلتا» (۱۳۴۹)، «سد و بازوان» (۱۳۵۰)، «سفر پنجم» (۱۳۵۶)، «حرکت و دیروز» (۱۳۵۷)، «بیعت با بیداری» (۱۳۶۶)، «مردان منحنی» (۱۳۶۶) و «دیدار با صبح» (۱۳۶۶) اشاره کرد. افزون بر این، بیش از ده عنوان کتاب در زمینههای ترجمه، نقد ترجمه، علوم قرآنی و حدیث از او منتشر شده و گزیدهای از سرودههایش به زبانهای گوناگون جهان ترجمه شده است.
یکی از برجستهترین دستاوردهای طاهره صفارزاده ترجمه دوزبانه فارسی – انگلیسی قرآن کریم است که در سال ۱۳۸۰ منتشر شد و از نخستین ترجمههای علمی و ادبی قرآن به شمار میرود. در همان سال عنوان «خادمالقرآن» به او اعطا شد. صفارزاده در سال ۱۳۷۱ از سوی وزارت علوم و آموزش عالی به عنوان استاد نمونه کشور معرفی شد و در سال ۲۰۰۵ از سوی انجمن نویسندگان آفریقایی و آسیایی به عنوان زن مسلمان برگزیده جهان شناخته شد. او همچنین برگزیده نخستین دوره جشنواره بینالمللی شعر فجر در بخش شعر نو (سپید و نیمایی) بود.
صفارزاده در سال ۱۳۸۷ به علت ضایعه مغزی در بیمارستان ایرانمهر تهران بستری و جراحی شد و پس از چند ماه بستری بودن، در چهارم آبان همان سال در هفتادودوسالگی درگذشت. پیکر او در حرم امامزاده صالح تجریش به خاک سپرده شد. طاهره صفارزاده را میتوان از جمله شاعرانی دانست که با تلفیق ایمان دینی، تعهد اجتماعی و نوآوری زبانی، نقشی ماندگار در ادبیات معاصر ایران ایفا کرد.
طاهره صفارزاده در ۴ آبان ۱۳۸۷ بر اثر بیماری درگذشت و پیکرش در امامزاده صالح در تجریش تهران به خاک سپرده شد.[۳] رهبر انقلاب اسلامی ایران در پیامی با تسلیت به جامعه ادبی و شعر ایران، او را به عنوان مترجم قرآن و نویسنده و شاعر خلاق، ستود و ترجمه او از قرآن را ترجمهای ماندگار شمرد.[۴]
1405/06/21
به روز رسانی : 1405/06/07