سربازان نیار (کتاب)
از سال ۱۳۷۷ تقویم حیات ادبیام ورقی روشن خورد در جلسات انجمن شعر دشتستان که نفس زنان و افتادن و خیزان راه افتاده بود شرکت کردم و با دو تن از شاعران خوب و صمیمی استان یعنی حسین دارند و رضا معتمد آشنا شدم که آهسته آهسته دست ذهنم را از مضامین کلیشه ای و دست چندم کوتاه کرده، پنجرهٔ ذوقم را به سمت هوای تازه گشودند و به سیر کوچه باغ شعر امروزم کشاندند.
تقریباً در همه قالبهای شعر آثاری خلق کردهام که بسیاری از آنها در مطبوعات استانی و کشوری به چاپ رسیدهاند اما بیشتر به غزل دلبستگی دارم، به قالب نمیاندیشم و سخت بر این باورم که حرفهای تازه و امروزین را میتوان در قالبهای سنتی ریخت و طرحی نو درانداخت.
مهم آن است که عاطفه ای نیرومند پا به پای تخیل و اندیشه ای قوی در شعرهایت جریان یابد و در کالبد واژگانت جان تازه ای بدمد و شوری برانگیزد.
شاعر دلی دردمند میطلبد و جانی جنون مند ودر حال حاضر مسئول حوزه نمایندگی ولی فقیه در ناحیه مقاومت بسیج سپاه دشتستان میباشم، به صورت پراکنده با نشریات استانی و کشوری همکاری دارم. ه سرودههای سلمان هراتی، قیصر امین پور، سهیل محمودی، عبدالجبار کاکایی، پرویز بیگی حبیب آبادی دلبستگی بیشتری دارم و بیش از دیگران خلوتم را پر میکنند.[۴]
