بینش بلور (زادهٔ ۱۶ خرداد ۱۳۴۹ در تهران) با نام هنری قیصر، خوانندهٔ موسیقی پاپ ایرانی است.
قیصر فعالیت هنری را از دوران مدرسه، با قرائت قرآن، گفتن اذان و عضویت در گروه سرود آغاز کرد و پس از مهاجرت به اروپا، خوانندگی را بهصورت حرفهای ادامه داد.
او در دههٔ ۱۳۶۰ ایران را ترک کرد، پس از اقامتی کوتاه در ترکیه به نروژ رفت و در اسلو ساکن شد.فعالیت حرفهای او در موسیقی پاپ خارج از ایران از دههٔ ۱۳۸۰ گسترش یافت و قطعهٔ«لات»مهمترین عامل شهرتش بود.آلبومهای«قیصر»،«قیصر ۲»،«شیرینی»و«به من نگو دوست دارم»و تکآهنگهایی چون«لات»،«غیرتی»،«بهار خانوم»،«میدونه»و«کفشهای کتونی»از آثار اوست.
قیصر برخلاف بسیاری از خوانندگان ایرانی خارج از کشور، طی سالها ارتباط خود را با ایران حفظ کرد و بارها به کشور سفر کرد.یکی از این سفرها در آذر ۱۳۹۳ با ممنوعالخروجی موقت او همراه شد.بنابر روایت خودش، پس از حضور در دادسرا و پرداخت جریمه، گذرنامهاش را پس گرفت و ایران را ترک کرد.
چهرهٔ عمومی قیصر در میانهٔ دههٔ ۱۴۰۰، بهویژه همزمان با جنگ تحمیلی سوم و حملات آمریکا و اسرائیل به ایران، تغییر محسوسی یافت.او در ویدئوها و گفتوگوهای متعدد از ایران و نیروهای نظامی کشور حمایت کرد، حملات آمریکا و اسرائیل را محکوم ساخت، شماری از فرماندهان نظامی ایران را«قهرمان ملی»خواند و با مخالفانی که از حملهٔ خارجی یا تجزیه و شکست ایران حمایت میکردند، بهشدت درگیر شد.او در پاسخ به حملات رسانهای تأکید کرد که هنگام تعرض خارجی، اختلاف سیاسی را باید کنار گذاشت و«هیچکس نمیتواند دربارهٔ مادر وطن بیطرف باشد».
قیصر در ۱۴ خرداد ۱۴۰۵ به ایران بازگشت و در اجتماع«ایران؛ ذوالفقار علی»و مهمانی دهکیلومتری غدیر در میدان امام حسین(ع)تهران روی صحنه رفت.او در نخستین اجرای عمومی خود در ایران، قطعاتی دربارهٔ وطن و دانشآموزان کشتهشدهٔ مدرسهای در میناب اجرا کرد.این حضور با شعارهای«زنده باد ایران»و«مرگ بر آمریکا»حاضران همراه شد و بهدلیل سابقهٔ فعالیت او در موسیقی خارج از کشور، بازتاب و واکنشهای متعارضی برانگیخت.
تولد و خانواده
بینش بلور در ۱۶ خرداد ۱۳۴۹ در محلهٔ سرچشمهٔ تهران به دنیا آمد و پیش از مهاجرت، مدتی نیز در محدودهٔ خیابان ستارخان زندگی میکرد.دربارهٔ سال تولد او در منابع اختلاف وجود دارد و شماری از رسانهها سال ۱۳۴۶ را ثبت کردهاند؛ بااینحال، سال ۱۳۴۹ در منابع قدیمیتر و معرفیهای منتسب به خود او تکرار شده است.
خانوادهٔ بلور با ورزش و هنر پیوند داشتند.حبیبالله بلور، کشتیگیر، مربی تیم ملی کشتی، مدیر ورزشی و بازیگر شماری از فیلمهای سینمایی، از چهرههای شناختهشدهٔ این خانواده بود.در منابع عمومی از قیصر بهعنوان نوهٔ او نام برده شده است.
تحصیلات
قیصر در رشتهٔ پرستاری تحصیل کرده است، اما نام دانشگاه، مقطع تحصیلی و اینکه دورهٔ خود را در ایران یا خارج از کشور گذرانده، بهطور دقیق و مستند اعلام نشده است.
مهاجرت و زندگی در خارج از ایران
دربارهٔ سن قیصر هنگام مهاجرت گزارشهای متفاوتی وجود دارد؛ برخی منابع او را هنگام خروج از ایران ۱۶ساله و شماری دیگر ۱۹ساله معرفی کردهاند.با توجه به سال تولد ۱۳۴۹، روایت ۱۶سالگی با مهاجرت در میانهٔ دههٔ ۱۳۶۰ سازگارتر است و نه«همزمان با آغاز جنگ ایران و عراق»؛ زیرا جنگ در سال ۱۳۵۹ آغاز شد.
او پس از خروج از ایران حدود دو ماه در ترکیه اقامت داشت و سپس به نروژ رفت و در اسلو ساکن شد.قیصر اگرچه بهسبب فعالیت در بازار موسیقی ایرانی خارج از کشور، در رسانهها غالباً«خوانندهٔ لسآنجلسی»نامیده میشود، بخش مهمی از زندگی خود را در نروژ گذرانده است.اقامت فرزندان و بخشی از فعالیتهای موسیقایی او در آمریکا، سبب شکلگیری تصور سکونت دائمی او در لسآنجلس شده است.
در برخی منابع از فعالیت او در صنعت غذا و ادارهٔ دو واحد عرضهٔ کباب در اسلو یاد شده است، اما اطلاعات رسمی دربارهٔ نام تجاری، دورهٔ فعالیت و وضعیت حقوقی این کسبوکارها در دسترس نیست.
آغاز فعالیت هنری
قیصر در دوران مدرسه با قرائت قرآن، گفتن اذان و عضویت در گروه سرود فعالیت میکرد.او در دههٔ ۱۳۶۰ همراه با دوستانش گروهی هنری تشکیل داد و در جشنها و مراسم خصوصی خواند.پس از مهاجرت، فعالیت موسیقایی را ادامه داد و برای تولید آثار حرفهای با فعالان موسیقی ایرانی در اروپا و آمریکا همکاری کرد.
همکاری او با کوجی زادوری، کارگردان موزیکویدئو، در شکلگیری تصویر حرفهای و انتشار تصویری آثارش مؤثر بود.موسیقی قیصر عمدتاً در محدودهٔ پاپ ریتمیک، موسیقی شاد و قطعاتی با تأثیر از موسیقی کوچهبازاری و فرهنگ عامه قرار دارد.
شهرت با«لات»
قطعهٔ«لات»مشهورترین اثر دورهٔ نخست فعالیت قیصر است.این ترانه با زبان عامیانه، لحن نمایشی و تصویرپردازی از تیپ«لات جوانمرد»شکل گرفت و نام قیصر را در میان مخاطبان موسیقی پاپ خارج از کشور مطرح کرد.
انتخاب نام هنری«قیصر»و برخی مؤلفههای ظاهری و رفتاری او نیز با الگوی مردانگی، جوانمردی و فرهنگ داشمشدی در سینما و موسیقی عامهپسند ایران ارتباط داشت.بااینحال، همهٔ آثار او در این قالب قرار نمیگیرند و بخش مهمی از کارنامهاش را قطعات عاشقانه و شاد تشکیل میدهد.
آلبومها و آثار
عنوان | قالب | آثار شاخص |
|---|---|---|
قیصر | آلبوم | لات، راستی، خال، آخ، خونه، نسل شکسته، گریه |
قیصر ۲ | آلبوم | اطلاعات کامل قطعات در منابع معتبر در دسترس نیست |
به من نگو دوست دارم | آلبوم | به من نگو دوست دارم، حله، قیصری، هایکلاس، حالا که برگشتی، دروغ |
شیرینی | آلبوم | میدونه، به تو وابسته شدم، شیرینی، لیلی، بهار خانوم، یاد تو |
غیرتی | تکآهنگ | قطعهای با مضمون غیرت و روابط عاطفی |
کفشهای کتونی | تکآهنگ | تقدیمشده به دانشآموزان کشتهشده در میناب |
سفرهای ایران و ممنوعالخروجی
قیصر برخلاف شماری از خوانندگان فعال در خارج از کشور، در سالهای مختلف به ایران رفتوآمد داشته است.در آذر ۱۳۹۳، هنگام مراجعه به فرودگاه امام خمینی برای خروج از کشور، به او اعلام شد که ممنوعالخروج است و باید به دادسرای عمومی تهران مراجعه کند.خبر ممنوعالخروجی او در رسانههای داخلی و رسانههای فارسیزبان خارج از ایران بازتاب یافت.
او بعدها گفت موضوع پرونده به برخی تصاویر و حاشیههای موزیکویدئوهایش مربوط بوده و پس از پرداخت ۲۵۰ هزار تومان جریمه، گذرنامهاش را پس گرفته است.مبلغ جریمه و جزئیات گفتوگو با قاضی، روایت خود قیصر است و متن حکم یا سند قضایی این پرونده منتشر نشده است.
قیصر گفته است در دادگاه اعلام کرده برای حفظ امکان رفتوآمد به ایران، حتی حاضر است خوانندگی را کنار بگذارد.او همچنین برخورد کارکنان دادسرا و قاضی پرونده را محترمانه توصیف کرده است.
جنگ تحمیلی سوم و مواضع وطنگرایانه
مواضع قیصر در جریان جنگ تحمیلی سوم، مهمترین تحول در چهرهٔ عمومی او بهشمار میرود.او که پیشتر نیز از دلبستگی خود به ایران سخن میگفت، پس از آغاز حملات آمریکا و اسرائیل، از بیان کلی«عشق به وطن»عبور کرد و مواضعی صریح در حمایت از تمامیت ارضی ایران، نیروهای نظامی و پاسخ دفاعی کشور گرفت.
او حملهٔ نظامی خارجی را از اختلاف با ساختار سیاسی ایران جدا دانست و خطاب به ایرانیان خارج از کشور تأکید کرد که همراهی با مهاجمان را نمیتوان مخالفت سیاسی نامید.قیصر در یکی از واکنشهای خود گفت«وطنفروشی کنم؟ زهی خیال باطل»و در ویدئوهای دیگری، ایرانیان حامی حملهٔ آمریکا و اسرائیل را به ترجیح منافع سیاسی بر امنیت و موجودیت ایران متهم کرد.
او از فرماندهان و نیروهای نظامی ایران حمایت کرد و سردار علیرضا تنگسیری را«قهرمان ملی»خواند.قیصر همچنین از مواضع محسن چاوشی در برابر حملات خارجی دفاع کرد و گفت: «وقتی بحث مادر وطن به میان میآید، هیچکس نمیتواند بیطرف باشد.»
در فروردین ۱۴۰۵، سخنان تند او دربارهٔ رضا پهلوی و جریانهای سلطنتطلب بازتاب گستردهای یافت.قیصر، رضا پهلوی را به همراهی با حملهٔ خارجی و تشویق خشونت علیه مردم ایران متهم کرد.این اظهارات با موجی از حملات لفظی و رسانهای مخالفان جمهوری اسلامی روبهرو شد و او در ویدئویی دیگر اعلام کرد که فشارها سبب تغییر موضعش نخواهد شد.
دانشآموزان میناب و«کفشهای کتونی»
پس از کشتهشدن شماری از دانشآموزان یک مدرسه در میناب بر اثر حملهٔ آمریکایی–اسرائیلی، قیصر در صفحهٔ شخصی خود به این رویداد واکنش نشان داد.او سپس قطعهٔ«کفشهای کتونی»را با مضمونی دربارهٔ کودکان و دختران میناب منتشر و به آنان تقدیم کرد.
انتشار این قطعه، قیصر را بیش از گذشته در مرکز توجه رسانههای داخلی قرار داد.بعدها هنگام اجرای او در میدان امام حسین(ع)، همین اثر یا بخشهایی مرتبط با آن برای حاضران اجرا شد.
بازگشت به ایران و اجرای میدان امام حسین(ع)
قیصر در ۱۴ خرداد ۱۴۰۵ به ایران بازگشت و همزمان با عید غدیر در«مهمانی دهکیلومتری غدیر»و اجتماع«ایران؛ ذوالفقار علی»در میدان امام حسین(ع)تهران حضور یافت.رسانهها از این حضور بهعنوان«بازگشت»او یاد کردند؛ بااینحال، در زمان انتشار خبر روشن نبود که این سفر به معنای اقامت دائمی در ایران است یا ادامهٔ همان رفتوآمدهای پیشین.
او در میدان امام حسین(ع)روی صحنه رفت و قطعاتی با مضمون ایران و دانشآموزان میناب اجرا کرد.این برنامه، بنابر گزارش رسانهها، نخستین اجرای عمومی او در داخل ایران بود.هنگام حضور او، بخشی از جمعیت شعارهای«زنده باد ایران»و«مرگ بر آمریکا»سر دادند.
اهمیت این اجرا فقط در بازگشت یک خوانندهٔ خارج از کشور نبود.قیصر پس از چند ماه موضعگیری در دفاع از ایران، این بار در یک اجتماع رسمی و مردمی، در کنار شعارهای مذهبی و ملی روی صحنه رفت.این حضور، وطنگرایی رسانهای او را به کنشی علنی در داخل کشور تبدیل کرد و مرز میان«خوانندهٔ خارج از کشور»و«هنرمند حاضر در فضای رسمی ایران»را، دستکم در آن رویداد، درهم شکست.
واکنشها به بازگشت
بازگشت و اجرای قیصر واکنشهای متضادی برانگیخت.رسانههای داخلی آن را نشانهای از غلبهٔ هویت ملی بر دستهبندیهای سیاسی و امکان بازگشت هنرمندان وطندوست خارج از کشور دانستند.منتقدان جمهوری اسلامی، حضور او در یک رویداد رسمی را همراهی با حکومت توصیف کردند و بخشی از مخاطبان قدیمیاش به او حمله کردند.
پس از این سفر، کارزاری اینترنتی برای بررسی و حتی سلب احتمالی تابعیت آمریکایی او شکل گرفت.یورونیوز تأکید کرد که تابعیت آمریکایی قیصر بهطور مستقل تأیید نشده و شواهد موجود بیشتر بر سابقهٔ زندگی و تابعیت نروژی او دلالت دارد.
قیصر در پاسخ به منتقدان پرسید آیا بازگشت به وطن در زمانی که کشور هدف حمله قرار گرفته، عملی نادرست است.او تأکید کرد دفاع از ایران برایش نیازی به توجیه ندارد و حملات رسانهای باعث عقبنشینی او نخواهد شد.
زندگی شخصی
قیصر یک بار ازدواج کرده و این ازدواج به جدایی انجامیده است.او دو فرزند به نامهای آرین و آیلین دارد که در آمریکا زندگی میکنند.
او به ورزش و مطالعه علاقهمند است و از محمود دولتآبادی بهعنوان یکی از نویسندگان مورد علاقهٔ خود یاد کرده است.قیصر هوادار تیم استقلال است و ناصر حجازی را از چهرههای محبوب ورزشی خود میداند.از بهروز وثوقی، علی نصیریان، محمدعلی کشاورز، ناصر ملکمطیعی و شهاب حسینی نیز بهعنوان بازیگران مورد علاقهاش نام برده است.
قیصر در بیان باورهای مذهبی خود از علاقهاش به امام رضا(ع)سخن گفته و سابقهٔ قرائت قرآن و اذان در دوران مدرسه را بخشی از تجربهٔ شخصی خود دانسته است.
آلبوم شناسی
سال انتشار | نام آلبوم |
۱۳۸۳ | The Kaiser (Vol.1) |
۱۳۸۴ | The Kaiser (Vol.2) |
۱۳۸۶ | به من نگو دوست دارم |
۱۳۹۱ | شیرینی |
۱۳۹۹ | هوادار |
تک آهنگ ها
نام ترانه | توضیحات |
لات | مهمترین و مشهورترین آهنگ قیصر که او را به شهرت رساند |
گلی | یکی از ترانههای محبوب قیصر |
ای وای | از ترانههای معروف او |
ای یار | از آثار شناختهشده قیصر |
غیرتی | از تکآهنگهای او |
تهران | یکی از آثار قیصر در توصیف پایتخت |
کفشهای کتونی | تقدیم به دانشآموزان کشتهشده در مدرسه میناب |
به من نگو دوست دارم | ترانهای با همین نام که در آلبومی جداگانه نیز منتشر شده است |