سنگ ها را بسته اند (مستند)
جلیل شعبانی تهیهکننده سینما با انتقاد شدید از حضور سینمای ایران در جشنوارههای جهانی و هدر رفت بودجههای بیتالمال گفت:
نمایندگانی که به اسم سینمای ایران در بازارهای جهانی حضور پیدا میکنند خودشان میدانند سینمای ایران در بازار جهانی جایگاه قابل قبولی ندارد و حضورشان در این رویدادها یک عمل باطل است که در نهایت منافعی برای سینمای ما به همراه نمیآورد.
تهیهکننده فیلمهای سینمایی «منصور» و «قسم» در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود:
فیلمهای سینمایی ایران به دلایل متعدد وجهه ای برای حضور در بازارهای فیلم بینالمللی ندارند. یک فیلم برای حضور در بازارهای بینالمللی باید دارای استانداردهای خاصی باشد که اغلب فیلمهای ما از نظر ساختاری دارای این استانداردها نیستند و حتی اگر استانداردهای تکنیکی و فنی در این آثار رعایت شود اگر روایت مورد نظر جشنوارهها و سایر کشورهای جهان در این فیلمها وجود نداشته باشد مورد توجه قرار نمیگیرند.
فیلمهای سینمای اجتماعی ما قطعاً برای مخاطبان جهانی جذابیت ندارند چرا که این فیلمها برای فرهنگ ما ساخته شدهاند و مخاطب جهانی نمیتواند با آنها ارتباطی برقرار کند. ما باید به سمت فیلمهای خاص و داستانهای خاص برویم؛ باید فیلمهای ما زبان بینالمللی داشته و برای مخاطب بینالمللی قابل درک باشد مانند آثار کیارستمی که در فضای روستایی تولید میکرد و برای مخاطب جهانی قابل باور بود. پس هر فیلمی به درد ارائه در بازارهای جهانی نمیخورد و از این نظر حضور سینمای ایران در بازارهای جهانی نوعی شوآف محسوب میشود.
شعبانی با تأکید بر اینکه لزومی ندارد فیلمهای معمول سینمای ایران در بازارهای جهانی حضور داشته باشند اظهار داشت: فیلمهای سیاه نما برای خارجیها دارای جاذبه اند! اصولاً سیاه نمایی برای سیاست گذاران دنیا جذاب است چرا که آنها میخواهند کشور ما را کشوری دارای مشکلات متعدد نشان دهند و از این رو از فیلمهایی که چنین تصویری را ارائه میدهند استقبال میکنند.
این تهیهکننده در پایان این گفتگو افزود: این در حالی است که ما نباید در راستای اهداف و سیاستهای جشنوارههای جهانی و سیاستمداران غربی گام برداریم. ما اگر میخواهیم فیلمی را به نمایندگی از سینمای ایران ارائه کنیم باید به لحاظ اقلیم متفاوت و بافت جغرافیایی متفاوتی داریم برای توجه جامعه جهانی اثر تولید کنیم.[۱]
