آلاء خامهیار
اگر امروز بخش خصوصی نمیتواند وارد حوزه تولید فیلم در ژانرهایی مانند ملودرام، جنایی و تاریخی شود، بهتر است ارگانها به جای رقابت و یا مشارکت بر سر یکسری تولیدات مشخص، سراغ تقویت این حوزههای بنیادین بروند. اگر خلا این آثار جبران نشود، مخاطبان بالقوه فیلمهای ارزشی و دفاعمقدسی هم پایشان از سینما بریده میشود. این یک نکته استراتژیک است که متاسفانه در میان هیاهوهای روزمره سینما از سوی سیاستگذاران فهم نمیشود.[۱]
