اکبر شیخی
سید حسن اِشکَوَری (زادۀ ۱۲۵۶ – درگذشتۀ ۱۳۳۴) فقیه، مجتهد شیعه و عالم برجسته ایرانی بود که علاوهبر فعالیتهای علمی در حوزه فقه و اصول، نقش مهمی در عرصههای سیاسی و اجتماعی دوران مشروطه و نهضت جنگل گیلان ایفا کرد. وی از خاندان اشکوری، یکی از خاندانهای علمی و مشهور شیعه با سابقهای چندصدساله در علوم دینی، برآمده بود و شاگرد برجسته آخوند خراسانی و دیگر علمای بزرگ نجف محسوب میشد.
سید حسن اشکوری افزونبر تألیف کتابها و دیوان شعری در فقه و اصول، مجمع علما و روحانیون گیلان را تأسیس کرد، در نهضت مشروطه و جنبشهای مردمی فعال بود و با شجاعت در برابر زورگوییها و بیگانگان ایستادگی نمود. مرقد وی در رشت واقع است و یاد و آثارش در تاریخ علم و سیاست شیعیان ایران ماندگار است.
سید حسن اشکوری ۳ شوال ۱۳۰۲ق (۱۲۵۶ش) در محله «حویش» نجف اشرف در خانوادهای از سادات جلیل القدر به دنیا آمد. جد بزرگوارش، آیتالله سید ابوالقاسم اشکوری، از شاگردان شیخ مرتضی انصاری و میرزا حبیبالله رشتی بود و زعامت دینی مناطقی از نجف و شرق گیلان را بر عهده داشت.
خاندان اشکوری طی قرنها در حوزههای علمیه ایران و عراق نقش مؤثر داشته و چندین نفر از آنان تألیفات فقهی و اصولی برجستهای نگاشتهاند؛ از جمله:
سید حسن ابتدا در اصفهان به تحصیل علوم دینی پرداخت و سپس به نجف اشرف مهاجرت کرد. وی در محضر اساتیدی زیر درس خارج فقه و اصول آموخت.
وی از شاگردان برجسته آخوند خراسانی بود و اولین اجازه اجتهاد خود را از او دریافت کرد. همچنین منظومه اصولی وی بیش از دو هزار بیت در صد و پنجاه موضوع دارد که به صورت خطی موجود است و نزد اهل علم از شاهکارهای اصول به شمار میرود.
به دلیل ناسازگاری آب و هوای نجف با مزاجش و فوت همسرش، سید حسن پس از مدتی اقامت در تهران و تدریس در مدرسه مروی، به گیلان مهاجرت کرد. او در رشت به فعالیتهای علمی، اجتماعی و سیاسی پرداخت و نقش مؤثری در نهضت مشروطه و نهضت جنگل ایفا کرد.
سید ابوالقاسم اشکوری در توصیف جایگاه علمی پدر خود، از تأیید مراجع و بزرگان نجف اشرف نسبت به اجتهاد مسلم او یاد میکند و مینویسد که وی در میان عالمان زمانه از منزلتی ویژه برخوردار بود. او در مدرسهٔ حاج سمیع رشت به تدریس اشتغال داشت و شمار قابل توجهی از طلاب از محضر علمیاش بهره میبردند.
شیخ الواعظین حاج شیخ نصرالله لاهوتی اشکوری، از وعاظ و خطیبان شناختهشدهٔ گیلان، نیز به این جایگاه علمی اشاره کرده است. وی نقل میکند که در سال ۱۳۲۴ خورشیدی، هنگام تشرف به عتبات عالیات و حضور در مجلس آیتالله العظمی سید ابوالحسن اصفهانی، پس از پرسش ایشان دربارهٔ نسبتش با آیتالله سید حسن اشکوری، آن مرجع تقلید با احترام از وی یاد کرده و اظهار داشته است که اگر اشکوری در نجف میماند، به مقامات علمی بالاتری دست مییافت.
از مهمترین آثار سید حسن اشکوری میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
سید حسن اشکوری در سال ۱۳۷۴ق (۱۳۳۴ش) در رشت درگذشت. پیکر وی ابتدا در رشت تشییع شد و سپس به قبرستان نو قم منتقل گردید.
1405/06/21
به روز رسانی : 1405/06/06