سید عزت‌الله ضرغامی

سید عزت‌الله ضرغامی
فعال فرهنگی و رسانه‌ای
	سید عزت‌الله ضرغامی
زمینه فعالیت	فرهنگ و هنر
ملیت	ایرانی
تاریخ تولد	۶ اسفند ۱۳۳۸ ‏(۶۶ سال)
محل تولد	نازی‌آباد تهران
محل زندگی	تهران
پیشه	سیاستمدار، نظامی و فعال فرهنگی و رسانه‌ای
تحصیلات	دانش‌آموخته کارشناسی مهندسی عمران از دانشگاه صنعتی امیرکبیر و کارشناسی ارشد مدیریت صنعتی از دانشگاه آزاد اسلامی
آدرس اینستاگرام	سید عزت‌الله ضرغامی

سید عزت‌الله ضرغامی (زادهٔ ۶ اسفند ۱۳۳۸ در تهران) مدیر فرهنگی، سیاستمدار ایرانی، رئیس اسبق سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و وزیر پیشین میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی در دولت سیزدهم است.

او تحصیلات خود را در رشته مهندسی عمران آغاز کرد و سپس در رشته مدیریت تحصیلات تکمیلی داشت. ضرغامی در دهه ۱۳۶۰، در اوج جنگ ایران و عراق، مسئولیت‌های مهمی در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بر عهده گرفت و در حوزه‌های لجستیکی و مهندسی نظامی نقش‌آفرین بود. در اواخر دهه ۱۳۷۰ نیز به وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح پیوست. با این حال، عمده مسئولیت‌های او در عرصه فرهنگی و رسانه‌ای رقم خورده است.

در ابتدای دهه ۱۳۷۰، ضرغامی به‌عنوان معاون امور سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منصوب شد. این دوران با تصمیم‌های جنجالی و تأثیرگذار همراه بود؛ از جمله توقیف فیلم سینمایی «آدم‌برفی» که به یکی از بحث‌برانگیزترین رخدادهای آن سال‌ها تبدیل شد. خود او سال‌ها بعد در گفت‌وگوهایی به صراحت اذعان کرد که این تصمیم یکی از نقاط ضعف کارنامه مدیریتی‌اش بوده است.

مهم‌ترین و طولانی‌ترین دوره مدیریتی ضرغامی به ریاست او بر سازمان صداوسیما (۱۳۸۳ تا ۱۳۹۳) بازمی‌گردد. در این دوره، راهبردهای رسانه ملی دستخوش تغییرات اساسی شد. شبکه‌های جدیدی مانند نسیم، آی‌فیلم، تماشا و آموزش به مجموعه شبکه‌های صداوسیما افزوده شدند و پوشش رسانه‌ای در داخل و خارج از کشور گسترش یافت. از سوی دیگر، شمار کارکنان سازمان به‌طور قابل توجهی افزایش یافت؛ موضوعی که با نقدهایی درباره افزایش هزینه‌های جاری و سنگینی بار مالی همراه بود.

در همین سال‌ها تولید مجموعه‌های ماندگار و پرمخاطب تلویزیونی نیز رقم خورد؛ آثاری همچون «مدار صفر درجه»، «روزگار قریب»، «کلاه پهلوی»، «در چشم باد»، «یوسف پیامبر»، «مختارنامه»، «پایتخت»، «متهم گریخت»، «شب‌های برره» و «مرد هزارچهره». علاوه بر آن، برنامه‌های ویژه ماه رمضان و تحولات خبری همچون راه‌اندازی بخش‌های خبری ۲۰:۳۰ و ۲۲ جایگاه تازه‌ای برای رسانه ملی در عرصه اطلاع‌رسانی و سرگرمی به وجود آورد. پس از پایان دوره مدیریت او، کارگردانان و هنرمندان شاخصی مانند ابراهیم حاتمی‌کیا در یادداشت‌هایی از عملکرد او تمجید کردند.

با روی کار آمدن دولت سیزدهم، در ابتدا گمانه‌زنی‌هایی درباره معرفی ضرغامی به‌عنوان وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی وجود داشت، اما در نهایت او به مجلس شورای اسلامی به‌عنوان وزیر پیشنهادی میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی معرفی شد. وی با کسب ۲۶۲ رأی مثبت ـ یکی از بالاترین آراء اعتماد در تاریخ جمهوری اسلامی ـ به این مسئولیت دست یافت. در دوران وزارت او، موضوع احیای بافت‌های تاریخی، توسعه گردشگری داخلی، توجه به میراث ناملموس و همچنین چالش‌های مربوط به تخریب و فروش اراضی تاریخی از محورهای مهم فعالیت‌ها و نقدهای رسانه‌ای بود.

فعالیت ضرغامی در شورای عالی فضای مجازی نیز حاشیه‌ساز شد. در یکی از جلسات شورا، او درگیری لفظی تندی با حسن روحانی، رئیس‌جمهور وقت، پیدا کرد که به تعطیلی جلسات شورا برای چهار ماه انجامید. افزون بر این، حضور پررنگ او در فضای مجازی، انتشار یادداشت‌ها و گزارش‌های شخصی و همچنین برگزاری «صبحانه‌های خبری» با شخصیت‌های سیاسی، فرهنگی و رسانه‌ای، او را به چهره‌ای متفاوت در میان مدیران جمهوری اسلامی تبدیل کرد؛ مدیری که تلاش می‌کرد با زبان طنز، شوخی‌های سیاسی و ارتباط مستقیم با کاربران فضای مجازی، چهره‌ای مردمی و رسانه‌ای از خود ارائه دهد.

ضرغامی در سال‌های اخیر، همچنان یکی از چهره‌های اثرگذار و جنجالی در فضای فرهنگی و سیاسی ایران باقی مانده است؛ شخصیتی که کارنامه‌اش ترکیبی از تصمیم‌های سخت‌گیرانه، تجربه‌های مدیریتی گسترده، و تلاش برای پیوند سنتی و نوین در عرصه فرهنگ و رسانه به شمار می‌رود.^[۱]