حافظ کاظمزاده
سید عبدالهادی شیرازی (۱۲۶۶ در سامرا - ۱۳۴۱ در کوفه) فقیه، اصولی و از مراجع تقلید شیعه در قرن چهاردهم قمری ساکن در نجف بود. وی پس از درگذشت سید ابوالحسن اصفهانی، مرجعیت را عهدهدار شد.
سید عبدالهادی شیرازی، فرزند سید اسماعیل در سال ۱۲۶۶ در سامرا به دنیا آمد.[۱]
شاگردان مشهور
آثار
پس از درگذشت سید ابوالحسن اصفهانی در سال ۱۳۶۵ قمری و جانشین وی سید حسین طباطبایی قمی در سال ۱۳۶۶ قمری، مرجعیت شیعه را عهده دار شد و به درخواست مقلدان رساله علمیه اش را منتشر کرد.[۱۱] او پیش از آن در مسجد شیخ انصاری امامت جماعت میکرد.[۱۲] پس از درگذشت آیتالله بروجردی (درگذشت ۱۳۸۰ قمری)، تعداد زیادی از مقلدان وی به صف مقلدان شیرازی پیوستند و دایره مرجعیت او گستردهتر شد.[۱۳]
سید عبدالهادی شیرازی مخالف حکومت و سلطه حزب کمونیست عراق بود. در سال ۱۳۷۹ قمری سید محسن حکیم و سید عبدالهادی شیرازی فتوا به گمراهی حزب کمونیست دادند.[۱۴]
او در عصر جمعه ۲۲ تیر ۱۳۴۱ شمسی در کوفه بر اثر بیماری درگذشت و در حرم امام علی(ع) به خاک سپرده شد.[۱۵]
1405/06/21
به روز رسانی : 1405/06/07