سید علی احمدی (متولد ۱۷ تیر ۱۳۵۲، تهران) تهیهکننده سینما و تلویزیون، مدیر فرهنگی و از تهیهکنندگان مورد توجه سینما و تلویزیون در سالهای اخیر بوده است.
او فعالیت حرفهای در حوزه تهیه و تولید را از اواسط دهه هفتاد شمسی آغاز کرده و تهیهکنندگی آثاری چون «ضیافت»، «چراغ صاعقه»، «همسفر با مهتاب»، را بر عهده گرفت. پس از آن نیز استودیو «استوا» را راهاندازی کرد و در ادامه مسیر حرفهای خود آثار دیگری چون «استوا»، «آیینه خانه»، «جشن رمضان» و… را بر عهده گرفت که همه جزو آثار موردتوجه و پربیننده تلویزیون در دوران پخش بودند.
نقطه عطف فعالیتهای احمدی در تهیهکنندگی برنامههای تلویزیونی تهیهٔ برنامه تلویزیونی «خندوانه» از سال ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۱ بود. برنامه خندوانه یکی از پربینندهترین برنامههای تاریخ تلویزیون بود که از منظر تولید و میزان قسمت پخش شده نیز جزو طولانیترین برنامه صداوسیما بهشمار میرود و به تهیه کنندگی سید علی احمدی و کارگردانی رامبد جوان در شبکه نسیم روی آنتن تلویزیون رفت.
احمدی در سالهای اخیر با تمرکز بر فعالیت سینمایی، تهیه دو فیلم سینمایی عزیز و بچه مردم را نیز بر عهده داشته است. عزیز به کارگردانی مجید توکلی در سال ۱۴۰۲ و نقش آفرینی آزاده صمدی، روزبه حصاری و… تهیه و اکران شد. پس از آن نیز فیلم سینمایی بچه مردم به عنوان نخستین تجربه کارگردانی سینمایی محمود کریمی جلوی دوربین رفت که این فیلم در جشنواره فیلم فجر با استقبال گسترده روبرو شده و یکی از آثار موفق سینمای ایران در جشنواره فجر لقب گرفت. بچه مردم در زمره آثاری قرار دارد که بیشترین تعداد نامزدی در رشتههای مختلف جشنواره فجر را ثبت کرده و توانست سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه، بهترین کارگردان فیلم اول و دیپلم افتخار بهترین فیلمبرداری را از آن خود کند.
احمدی هم چنین مدیر مؤسسه تصویر شهر در بازه زمانی ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۷ بوده و اتفاقاتی نظیر عدم اکران فیلم سینمایی خالتور به خاطر محتوای آن از سوی تصویر شهر از جمله اتفاقات این دوره مدیریتی بوده است. او سوابق دیگری مانند ریاست فرهنگسرای رسانه، مدیریت پردیس سینمایی ملت و دبیری ششمین دوره جشنواره فیلم شهر را نیز در کارنامه دارد.
سید علی احمدی در پشت صحنه خنداونهسید علی احمدی در ششمین جشنواره بینالمللی فیلم شهر
زکات شهرت، حضور فعال در مواقع حساس است. (سید علی احمدی در جشن امام رضاییها)
سید علی احمدی، از نفوذ بالایی در میان قشر مذهبی برخوردار است و با مداحان مشهوری چون محمود کریمی، رابطه نزدیکی دارد.[۱] سابقه کاری او تا پیش از مدیرعاملی مؤسسه تصویر شهر که با موافقت شهردار تهران منصوب میشود، بهطور واضحی، مشخص نیست.[۲] او از سال ۱۳۹۳ به این سمت منصوب شد و در سال ۱۳۹۷ با استعفا این سمت را ترک کرد.[۳]
سید علی احمدی، سمتهای مختلفی را در زمینه فرهنگ و هنر داشته است. در برههای از زمان، رسانهها گمانزنی میکردند که او به عنوان گزینه احتمالی مدیریت شبکه افق، مطرح شده است.[۴] دوره مدیریت او در مؤسسه تصویر شهر که به شهرداری تهران منسوب بود، پس از جلوگیری از پخش فیلم خالتور در سینماهای زیرمجموعه خود، مورد توجه رسانهها و منتقدانش قرار گرفت.[۵][۶] همچنین دوران تهیهکنندگی او بر برنامه خندوانه نیز از دید منتقدان مصون نبود.[۷][۸] او از فصل سوم به بعد، به عنوان تهیهکننده در برنامه خندوانه حضور فعال داشت.[۹] از او به خاطر تهیهکنندگی خوب در برنامه تلویزیونی استوا، تقدیر به عمل آمده است.[۱۰]
سیدعلی احمدی تهیهکننده «خندوانه» در گفتوگویی با خبرگزاری تسنیم گفت:
اگر آدمی، خشم، خوشحالی، دیدگاه و… نداشته باشد آدمیزاد نام میگیرد؟! خیر. آدم باید اینها را داشته باشد. از طرفی باید بداند و بدانیم که همه ما با تمام تفاوت نگاه، دیدگاه، حبّ و بغضها و… برای یک ملت کار میکنیم و دلسوز ایرانیم؛ بنابراین مهم است که چطور آن خشم، گلایه، ناراحتی، خوشحالی و… مواجه میشوید و چطور جامعه و رسانه، تفاوت دیدگاههای مختلف در میان آدمهای مختلف را به رسمیت میشناسد. اما متأسفانه در این روزگار بیشتر از آنکه به اصل و اصول بپردازیم، دنبال حاشیهایم و همین باعث میشود حتی به حریم خصوصی یکدیگر هم وارد شویم. این رفتارها احساس امنیت را از بین میبرد.
میدانید گاهی احساس میکنم که در این هیاهو حرف حق هم شنیده نمیشود؛ مثلاً ما بارها در «خندوانه» دربارهٔ وطنپرستی، درست زندگی کردن صحبت کردیم و برای فرهنگسازی تلاش کردیم اما به جای دیدن اینها، گمان میکنند که ما بیدردیم و صحبت کردن از نشاط، شادابی و خنده را به بیدردی تعبیر میکنند. در حالی که اینطور نیست و ما میخواهیم نشاط، شادابی، خنده و امید را زنده نگه داریم.
میدانید گاهی احساس میکنم که در این هیاهو حرف حق هم شنیده نمیشود؛ مثلاً ما بارها در «خندوانه» دربارهٔ وطنپرستی، درست زندگی کردن صحبت کردیم و برای فرهنگسازی تلاش کردیم اما به جای دیدن اینها، گمان میکنند که ما بیدردیم و صحبت کردن از نشاط، شادابی و خنده را به بیدردی تعبیر میکنند. چرا باید آنقدر برنامهها را تلخ کنیم که مخاطب از تلویزیون فراری شود؟ چرا باید آنقدر برنامهها را تلخ کنیم که مخاطب از تلویزیون فراری شود؟ چرا باید آنقدر برنامهها را تلخ کنیم که مخاطب از تلویزیون فراری شود؟
[۱۶]