مصلحت (با نامهای اولیه پدری و مصلحت نظام) فیلمی ایرانی در ژانر سیاسی – تاریخی به کارگردانی حسین دارابی و تهیهکنندگی محمدرضا شفاه است که در سال ۱۳۹۹ تولید شد. فیلمنامه اثر را حسین دارابی، احمد حیدریان و احسان ثقفی بر اساس طرحی از رضا زهتابچیان نوشتهاند. این فیلم نخستین تجربه همکاری مشترک سازمان سینمایی سوره و مرکز فیلم و سریال سازمان هنری رسانهای اوج بهعنوان دو نهاد راهبردی در عرصه هنر انقلاب اسلامی است.
مصلحت نخستینبار در سیونهمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و ضمن نامزدی در هفت بخش، دیپلم افتخار بهترین کارگردان فیلم اول را کسب کرد. این فیلم همچنین بهدلیل «انتقال مفاهیم و مضامین قرآنی با تکیه بر مفهوم عدالت محوری»، عنوان بهترین فیلم قرآنی جشنواره را بهدستآورد و جایزه ققنوس را دریافت کرد.
روایت فیلم در سالهای ابتدایی پس از پیروزی انقلاب اسلامی جریان دارد و برگرفته از یک ماجرایی واقعی است. داستان از قتل فردی در جریان یک درگیری سیاسی مقابل دانشگاه تهران آغاز میشود؛ قتلی که عامل آن، پسر یکی از مقامات بلندپایه قوه قضائیه است. انکار متهم و تلاش اطرافیان برای تغییر مسیر پرونده بر مبنای مصلحت سیاسی، محور اصلی تنش و پیشبرد روایت را شکل میدهد.
در خبرهای اولیه ای که از روند تولید فیلم منتشر میشد، نام فیلم «مصلحت نظام» بود؛ اما آن طور که تهیهکننده فیلم اعلام کرد، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با این نام مخالفت کرد و نام فیلم به «مصلحت» تغییر یافت.
مصلحت نخستین فیلمی بود که حسین دارابی بعد از سالها موفقیت در عرصه آثار کوتاه، جلوی دوربین برد و آغاز مسیر حرفه ای دارابی در سینمای حرفه ای بود؛ مسیری که بعدها با هناس، خدای جنگ و… ادامه پیدا کرد.
این فیلم افزونبر جشنواره فجر، در رویدادهای بینالمللی از جمله سومین جشنواره سینهمیکینگ و جشنواره جهانی فیلم دوشنبه در تاجیکستان نیز نمایش داده شد. «مصلحت» در خرداد ۱۴۰۲ اکران عمومی شد و با فروشی بیش از ۷ میلیارد تومان به نمایش خود پایان داد. این فیلم پس از اکران سینمایی، در قالب اکران آنلاین منتشر شد و در نوروز ۱۴۰۳ نیز روی آنتن تلویزیون رفت.
در اوایل سال ۶۰، بعد از انقلاب اسلامی ایران، نظام سیاسی جدید مستقر میشود. در این زمان اختلاف سیاسی میان یکی از شخصیتهای بانفوذ نظام با فرزندش آنها را در مقابل هم قرار میدهد و موجب تقابل و موازنه سخت پیوند خانوادگی و مصلحت سیاسی کشور میشود.
درباره فیلم
«پسر یکی از مقامات عالیرتبه کشور در یکی از درگیریها مقابل دانشگاه تهران مرتکب قتل میشود، اما پیوند خانوادگی و مصلحت سیاسی کشور، این پرونده مشکوک و پُر رمز و راز را وارد موازنهای پیچیده و سخت میکند».
فضای فیلم در سالهای اول بعد از انقلاب و برگرفته از یک ماجرای واقعی است. داستان از آنجایی آغاز میشود که «مهدی» پسر آیتالله مشکاتیان که یکی از مقامات بلندپایه قوه قضائیه است، مرتکب قتل میشود، اما از پذیرفتن آن سر باز میزند و اطرافیان پدرش به خاطر «مصلحت» انقلاب، سعی میکنند کس دیگری را به جای او متهم جلوه دهند.
در موضوع مجوز این فیلم (فیلم مصلحت) نیز از همه سختیها و بارها به بنبست رسیدنها گذشتیم و پا فشاری کردیم، رفتیم و فیلم را ساختیم. باید با جدیت و محکم وارد این عرصه شد؛ باید با سواد وارد عرصه شد، این عرصه نیروی متعهد و متخصص کم دارد؛ کار فیلمسازی و سینما و مستندسازی کار سهلی نیست، نیاز به زحمت دارد. باید باشگاه هنرهای تصویری جدی گرفته شود چراکه ما نیاز به آدمهای قوی داریم و یاری دهنده تا بیاید برای اصلاح نیاز به استقامت هست.
با گفتن این حرفها، فضای گفتمانی باز میشود و رهبری نیز بارها برای گفتمان سازی و کرسیهای آزاداندیشی تأکید کردهاند و برای پیشرفت و کار نیاز به مبارزه و استقامت و تحمل است.[۱]
