سید جلال‌الدین آشتیانی

از یاقوت
سید جلال‌الدین آشتیانی
فیلسوف، حکیم، عرفان‌پژوه و استاد دانشگاه
نام کاملسید جلال‌الدین آشتیانی
لقبعلامه آشتیانی
تاریخ تولد۱۳۰۴‌ش
زادگاهآشتیان، ایران
تاریخ وفات۱۳۸۴‌ش
شهر وفاتمشهد، ایران
محل دفنمشهد
محل سکونتآشتیان، قم، قزوین، مشهد
استادانامام خمینی، علامه طباطبایی، آیت الله سید ابوالحسن رفیعی قزوینی، حاج میرزا عبدالجواد جبل عاملی، حاج شیخ مهدی مازندرانی
محل تحصیلدارالعلم قم، حوزه نجف، دانشگاه مشهد
تالیفاتشرح بر زادالمسافر ملاصدرا، شرح حال و آراء فلسفی ملاصدرا، شرح فصوص الحکم، شرح مقدمه قیصری بر فصوص الحکم، هستی از نظر فلسفه و عرفان، مجموعه رسائل و آثار فلسفی و عرفانی، منتخباتی از آثار حکمای الهی ایران و بیش از ۶۰ اثر دیگر
سایرپژوهشگر تاریخ فلسفه اسلامی، نگارش مقدمات و تعلیقات آثار فلسفی و عرفانی
فعالیت‌هاتدریس فلسفه و عرفان در دانشگاه‌ها، تحقیق و تصحیح آثار فلسفی و عرفانی، عضویت در انجمن‌های علمی و پژوهشی


سید جلال الدین میری آشتیانی (۱۳۰۴–۱۳۸۴ ش)، مشهور به علامه آشتیانی، فیلسوف، حکیم، عرفان‌پژوه و استاد دانشگاه ایرانی بود. او از شاگردان برجسته علامه طباطبایی و امام خمینی در فلسفه و عرفان اسلامی به‌شمار می‌رفت و فعالیت گسترده‌ای در تحقیق، تدریس و تصحیح آثار فلسفی و عرفانی داشت.

آشتیانی بیش از چهار دهه در دانشگاه‌های ایران، به ویژه دانشگاه فردوسی مشهد، به آموزش فلسفه و عرفان اسلامی پرداخت و آثار متعددی در این حوزه منتشر کرد.

او به دلیل تأکید بر ضرورت بهره‌گیری از استادان برجسته در فراگیری فلسفه و نگاه جامع به فلسفه و عرفان اسلامی، در میان پژوهشگران و شاگردان خود از احترام ویژه‌ای برخوردار بود.

زندگی

سید جلال الدین آشتیانی در سال ۱۳۰۴ خورشیدی در قصبه آشتیان به دنیا آمد. دوره ابتدایی را در دبستان خاقانی گذراند و در مکتبخانه قدیم با کتب کلاسیک فارسی و علوم دینی آشنا شد. در سال ۱۳۲۳ به تشویق و راهنمایی روحانیان آشتیانی به دارالعلم قم رفت و به تحصیل دروس فقه، اصول، فلسفه و عرفان پرداخت.

او از محضر اساتید نامداری چون آقا میرزا عبدالجواد جبل عاملی، حاج شیخ مهدی مازندرانی، آیت الله العظمی بروجردی، آقا سید محمد تقی خوانساری، علامه طباطبایی و آقا میرزا حسن بجنوردی خراسانی بهره برد. همچنین مدتی در نجف در محضر آقا سید عبدالهادی شیرازی به تحصیل فلسفه و فقه پرداخت.

در ادامه به قزوین و تهران سفر کرد و در محضر آقا سید ابوالحسن رفیعی قزوینی به مطالعه اسفار و دیگر متون حکمی پرداخت. او همواره بر اهمیت حضور در محضر استادان مبرز و تکیه بر تلاش و پشتکار خود شاگرد تأکید داشت و اعتقاد داشت طولانی شدن صرف زمان در تحصیل فلسفه بدون استفاده از استاد فایده چندانی ندارد.

آشتیانی به عنوان استادی فرزانه، فروتن و خستگی‌ناپذیر شناخته می‌شد. شاگردان و پژوهشگران، او را دارای روح لطیف، وسعت نظر، مهربانی و دقت علمی بی‌نظیر توصیف کرده‌اند. بسیاری او را فیلسوفی معاصر می‌دانند که فلسفه دیرین را با درک امروزین ارائه می‌کند.

دیدگاه‌ در مورد فلسفه و عرفان

آشتیانی بر این باور بود که فهم فلسفه مستلزم استفاده از استادان مبرز و مطالعه دقیق متون است و بدون ارشاد استاد ورود به وادی فلسفه دشوار است. او ملاصدرا را مبدع فلسفه متعالیه می‌دانست و معتقد بود که برخی منتقدان مانند گوبینو، بدون تدقیق، به قضاوت دربارهٔ او پرداخته‌اند. همچنین نگاه امام خمینی به فیلسوفان بزرگی چون ابن سینا و ملاصدرا را بازتاب می‌داد و تصریح می‌کرد که صدرالمتألهین بسیاری از مبانی فلسفه را بنیان‌گذاری کرده است.

فعالیت‌های دانشگاهی

آشتیانی از سال ۱۳۳۸ تا ۱۳۷۵ ش در مراکز دانشگاهی مشهد، به ویژه دانشگاه فردوسی، به تدریس فلسفه و عرفان و مدیریت گروه فلسفه و حکمت اسلامی پرداخت. او در مؤسسات و انجمن‌های علمی متعدد عضویت داشت و جوایز و تقدیرنامه‌های علمی متعددی دریافت کرد. پس از بازنشستگی در سال ۱۳۷۵ ش، مجدداً در دانشگاه مشهد به تدریس اشتغال یافت و همایش بزرگداشتی برای او برگزار شد.

آثار

  • شرح بر زادالمسافر ملاصدرا
  • شرح حال و آراء فلسفی ملاصدرا
  • شرح فصوص الحکم
  • شرح مقدمه قیصری بر فصوص الحکم
  • هستی از نظر فلسفه و عرفان

آشتیانی آثار متعددی از متون فلسفی و عرفانی قدیم را تصحیح و با تعلیقات علمی منتشر کرده است، از جمله:

  • اصول المعارف فیض کاشانی
  • انوار جلیه ملاعبدالله زنوزی
  • المشاعر صدرالمتألهین
  • رسائل فلسفی و متون ملاصدرا و دیگر حکما
  • مجموعه آثار تاریخی و گردآوری

آشتیانی همچنین مجموعه «منتخباتی از آثار حکمای الهی ایران» را گردآوری و تصحیح کرده و به تاریخ فلسفه اسلامی پرداخته است.

وفات

در اواخر عمر، وضعیت جسمانی استاد رو به وخامت گذاشت و پس از مدت طولانی بیماری در سال ۱۳۸۴ش در مشهد درگذشت. مراسم بزرگداشتی با حضور شخصیت‌های علمی و فلسفی حوزه و دانشگاه برگزار شد و پیام‌های تسلیت از سوی مقام معظم رهبری و رئیس‌جمهور وقت صادر شد.