برنده جایزه بهترین انیمیشن جشنواره کرکوک عراق برای فیلم کوتاه «پیش از بهشت»
محدثه پیرهادی تهیهکننده سینما و تلویزیون، مدیر مرکز جوان سوره و دبیر پانزدهمین جشنواره بینالمللی فیلم ۱۰۰ است.
او دانشآموختۀ مقطع کارشناسی ارشد در رشته جامعهشناسی انقلاب اسلامی است و فعالیت حرفه ای خود در عرصه فرهنگ را با مسئولیت دفتر فیلمنامه باشگاه فیلم سوره آغاز کرد. پس از ان نیز با ادامه فعالیت در عرصه تولیدات داستانی کوتاه سینمایی و برنامه سازی تلویزیونی، فیلمهای کوتاهی چون «چرخ»، «برادر»، «اونا»، «مامان»، «گزینش»، «پیش از بهشت»، «خیلی خیلی دور و بسیار نزدیک» و برنامههای تلویزیونی چون «سوره»، «چراغ مطالعه» و… را تهیه کرد.
او بیش از ۳۴ فیلم کوتاه و برنامه تلویزیونی را تهیه کرده برخی از آنها در رویدادهای سینمایی داخلی و خارجی موردتوجه قرار گرفتهاند. مهمترین موفقیتهای این آثار درخشش فیلم کوتاه «پیش از بهشت» (به کارگردانی احمد حیدریان) در جشنواره کرکوک عراق بوده است که جایزه بهترین انیمیشن این رویداد را از آن خود کرد.
محدثه پیرهادی به مدیریت مرکز جوان سوره منصوب شده است تا مأموریت تشکیل هستههای هنری بومی با تمرکز بر سینما را در چند نقطه از کشور پیگیری کند. در این مدت مدرسه سینمایی سلام (استان گیلان) در مرکز جوان سوره نیز تشکیل شده است.
پیرهادی در سال ۱۴۰۳ عضو شورای سیاستگذاری جشنواره فیلم ۱۰۰ شده و در آذرماه ۱۴۰۴ نیز با تشکیل دبیرخانه دائمی این جشنواره، به سمت دبیر پانزدهمین جشنواره بینالمللی فیلم ۱۰۰ منصوب شد.
نمایش اثری که روایتگر مظلومیت کودکان فلسطینی در ماجرای غصب خانههایشان است، در یک جشنواره بینالمللی برای ما بسیار جالب و بااهمیت است. پروژه «پیش از بهشت» از ابتدا یک پروژه رئال – انیمیشن با ساختار کلی مشخص بود، اما جزئیات بخش انیمیشن دقیق طراحی نشده بود یعنی میدانستیم که قرار است بچههایی داشته باشیم که زندگی شاد و آرامشان روی دیوار با یک غلتک رنگ از بین میرود، اما جزئیات کار را طراحی نکرده بودیم. شاید به جرئت بتوانم بگویم که یکی از طولانیترین پیشتولیدهای فیلمکوتاه را، پروژه «پیش از بهشت» داشته است.
در زمان ضبط فیلم کوتاه «پیش از بهشت»، عوامل برایشان جای سوال بود که چرا دوربین مقابل یک دیوار سفید حرکت میکند و برداشتهای متعدد انجام میشود، اما صبوری عوامل باعث شد تا خروجی اثر مورد توجه عموم مردم قرار بگیرد.
در ابتدا قرار بود این فیلم چند دیالوگ داشته باشد، حتی ما دیالوگها را به زبان عبری ترجمه و ضبط کردیم، اما در نهایت تصمیم بر این شد که دیالوگها را حذف کنیم زیرا معتقد بودیم که فیلم به خودی خود و بدون دیالوگ میتواند منظور را به مخاطب برساند.[۱]